Mickoski: Pas 17 qershorit, do të diskutojmë rikonstruimin e qeverisë me partnerët e koalicionit
Javën tjetër, partnerët e koalicionit do të diskutojnë për rikonstruimin e Qeverisë, bëri të ditur sot kryeministri Hristijan Mickoski, transmeton Portalb.mk.
“Javën tjetër është ditëlindja e VMRO-DPMNE-së, festimi do të jetë më 17 qershor në Strumicë, nga ora 20:00, në stadium. Pas kësaj, të nesërmen, do të fillojmë diskutimet me partnerët e koalicionit qeveritar për rindërtimin e Qeverisë”, u përgjigj kryeministri në pyetjen e një gazetari pasi promovoi një investim privat në Komunën e Ilindenit të Shkupit.
Mickoski njoftoi rikonstruimin gushtin e kaluar, kur tha se pas zgjedhjeve lokale do të ketë rikonstruim të Qeverisë. Në atë kohë, ai tha se zyrtarët që do të përfshihen në rindërtim nuk janë të këqij, por Qeveria ka nevojë për një kapacitet dinamik. Kryeministri tha gjithashtu se nuk do ta ndryshojë partnerin e koalicionit qeveritar nga blloku shqiptar dhe se BDI do të mbetet në opozitë për një kohë të gjatë sepse pa nxjerrë asnjë leksion, nuk do të kthehet në pushtet.
“Menjëherë pas këtyre zgjedhjeve, ne do t’i hapim dyert e partisë për ndryshime të reja dhe njerëz të rinj, dhe do të ketë rindërtim dhe përmirësim në Qeveri dhe dinamikë më të madhe të kapaciteteve. Ne tashmë e dimë shumë mirë se si mund të jetë edhe më e fortë dhe më e guximshme me potencial të shtuar. Kjo nuk do të thotë që njerëzit që do të zëvendësohen janë të këqij ose neglizhentë, por Qeveria gjithmonë ka nevojë për një kapacitet më dinamik, një ritëm edhe më të fortë për ndryshimet që po bëjmë”, tha Mickoski më 23 gusht 2025.
Raundi i parë i Zgjedhjeve Lokale më 19 tetor 2025 dhe 2 nëntor 2025 (rrethi i dytë). Ndërsa më 11 janar u mbajtën zgjedhjet e përsëritura në katër komuna.
Resori i parë që pothuajse me siguri do të jetë objekt i bisedimeve serioze është sektori i qeverisjes së mirë. Dorëheqja e zëvendëskryeministrit Arben Fetai tashmë ka krijuar një boshllëk që Qeveria duhet ta plotësojë. Por pyetja nuk është vetëm kush do të ulet në vend të tij, por nëse partnerët e koalicionit do të kërkojnë një rishpërndarje më të gjerë të ndikimit në pushtetin ekzekutiv.
Vëmendje të veçantë do të tërheqin resorët që në dy vitet e fundit kanë qenë më shpesh objekt kritikash publike. Bujqësia është ndër to. Edhe pse kryeministri publikisht e mbështeti ministrin Cvetan Tripunovski gjatë interpelancës së fundit, vetë fakti që opozita arriti ta kthejë sektorin e bujqësisë në një nga linjat kryesore të sulmit tregon se ky resor mbart rrezik politik për qeverinë. Nëse Mickoski vlerëson se pakënaqësia e fermerëve po merr përmasa më të gjera, pikërisht këtu mund të kërkojë një impuls të ri.
Në grupin e resorëve potencialisht të ndjeshëm është edhe shëndetësia. Pavarësisht se cila qeveri është në pushtet, shëndetësia tradicionalisht është një nga sektorët që prodhon më shpejt pakënaqësi për shkak të mungesës së stafit, listave të gjata të pritjes dhe problemeve kronike sistemike. Nëse analizat e qeverisë tregojnë se qytetarët pikërisht aty i ndiejnë më pak ndryshimet e premtuara, ky resor mund të bëhet pjesë e rikonstruimit.
Situatë e ngjashme është edhe në arsim. Reformat në këtë sektor rrallë sjellin fitore të shpejta politike, por lehtë krijojnë rezistencë. Pas disa vitesh debatesh për programet mësimore, digjitalizimin dhe gjendjen në shkolla, pyetja është nëse qeveria do të vlerësojë se nevojitet energji e re për të dhënë rezultate më konkrete.
Nuk duhet përjashtuar as mundësia që rikonstruimi të jetë i orientuar drejt resorëve që udhëhiqen nga partnerët e koalicionit. Në sistemet politike si ai i Maqedonisë, rikonstruimet shpesh përdoren për të freskuar dinamikën e koalicionit dhe për të vendosur një ekuilibër të ri mes partnerëve. Prandaj, një pjesë e ndryshimeve mund të mos motivohet nga performanca e dobët, por nga nevoja për ridefinim të marrëdhënieve brenda shumicës qeverisëse.
Do të jetë shumë interesante çfarë mesazhi do të dërgojë kryeministri me përzgjedhjen e atyre që do të mbeten. Nëse rikonstruimi reduktohet në disa zëvendësime personale pa ndryshuar prioritetet, ai do të perceptohet si një hap rutinë. Por nëse shoqërohet me objektiva të reja, afate të qarta dhe më shumë përgjegjësi për ministrat, atëherë mund të përbëjë një përpjekje për një “reset” të vërtetë politik.