Browsing Tag

Poezi

DRITË KANDILI

Nën dritën e kandilit këndohej jeta, me fije gjaku lidhej fjala. Në sofrën e vjetër mbështetej dita, dhe nata rrinte në prehër të fjalës. Kandili digjej ngadalë si kujtesa, dhe hiri i tij rrëfente emra të harruar. Në murin e nxirë,…
Lexo më shumë

Mos ma kujto

E shkuara ka çaste dhe orë të hidhura, mos ma kujto për shembull, më pe me duar të lidhura, mos ma kujto! Për shembull, më pe në rruge të pire, mos ma kujto, Të pirë e të humbur, të sharë e të grirë, mos ma kujto! Për shembull, më…
Lexo më shumë

Përse?

Pse s’vjen, o dit’e mirë, Pse vallë nuk vjen? Gjer kur në errësirë? Mos Zoti të pëlqen? As hidhe gardhë, Dhe shpejto pak, dit’e bardhë, Dhe jakë, jakë, Se të pres, Nuk vdes. Jak’ o dit’ e uruar! Që lind nga perëndon, At’…
Lexo më shumë

Vaji i bylbylit

Po shkrihet bora, Dimri po shkon; Bylbyl i vorfën, Pse po gjimon? Pushoi murrlani Me duhi t’vet; Bylbyl i vorfën, Çou, mos rri shkret. Gjith’ fushët e malet Blerimi i mbëloi; Livadhi e pema Gjithkah lulzoi. Ndër pyje e…
Lexo më shumë

Kohë e pamjaftueshme

S'kam kohë të harroj shumë gjëra Që nga mendja ti nxjerr përjetë. Për tragjikët e vjetër e shkrepëtimat Do t'më duhen së paku dy vjet. Dhe ndoshta po aq për Danten, Për frëngjishten tok me plazhet po aq, Ndoshta gratë do të jem duke…
Lexo më shumë

Atdhe

Atdhe, një tokë e premtuar e një populli. Jo të qindra popujve, por e një populli. Një atdhe i rrethuar nga malet e mallkuara, buzë Adriatikut dhe Jonit, shpesh i quajtur ndryshe si Toka e Shqiponjave, një trashëgimi që të parët tanë na e…
Lexo më shumë