Kuzmanovska tha se MPJ e respekton të drejtën për vetëmbrojtje, por jo edhe për Iranin: E mbështesim edhe të drejtën për të zhvilluar luftë
“Ne jemi pjesë e familjes evropiane, kandidat për anëtarësim në Bashkimin Evropian, veprimet tona duhet të shkojnë krah për krah me BE-në. Ne jemi në përputhje me të gjitha rezolutat. Si një vend i vogël, ne jemi kryesisht të varur nga instrumentet e rendit ndërkombëtar. Ne jemi gjithmonë në anën e zbatimit të ligjit dhe konventave ndërkombëtare”. Këtë e deklaroi sekretarja e shtetit në Ministrinë e Punëve të Jashtme dhe Tregtisë së Jashtme, Elena Kuzmanovska, në panelin “Ndërtimi i komuniteteve gjithëpërfshirëse dhe rezistente – nga rezultatet te politikat e qëndrueshme”, të organizuar nga Shoqata e Juristëve të Rinj Maqedonas (ShJRM), kushtuar radikalizimit dhe metodave të sotme online, transmeton Portalb.mk.
Ajo foli gjithashtu për kërcënimet hibride dhe online, rolin e medias, si dhe rolin e inteligjencës artificiale në radikalizim.
“Ka pikëpamje diametralisht të kundërta për Lindjen e Mesme. Ne i respektojmë plotësisht rregullat e ligjit ndërkombëtar që zbatohen për konfliktet ushtarake, të drejtën e të gjithëve për të mbrojtur veten. Ne përballemi me kërcënime hibride. Kjo po merr gjithnjë e më shumë një dimension sigurie, ata po punojnë për të ulur besimin në BE dhe në institucionet tona”, deklaroi Kuzmanovska.
Megjithatë, kur një gazetare nga “Sloboden Peçat” u pyet nëse ky parim, pra e drejta për vetëmbrojtje sipas të drejtës ndërkombëtare, vlen edhe për Iranin, pra nëse Kuzmanovska nënkuptonte në mënyrë indirekte Iranin kur foli për atë parim, sekretarja e shtetit u përgjigj:
“Unë nuk e thashë në atë kontekst dhe nuk mund ta lidhni me një përgjigje të tillë. Ne në parim mbështesim të gjitha rregullat që zbatohen në të drejtën ndërkombëtare, por edhe të drejtën për të zhvilluar luftë, të cilat, megjithatë, ende ekzistojnë si praktika ndërkombëtare”.
Sipas Kartës së Kombeve të Bashkuara, rregulli themelor është që shtetet duhet të përmbahen nga kërcënimi ose përdorimi i forcës kundër integritetit territorial ose pavarësisë politike të një shteti tjetër, me përjashtim të së drejtës së vetëmbrojtjes individuale ose kolektive vetëm “në rast të një sulmi të armatosur”, derisa Këshilli i Sigurimit të marrë masa; Masat e marra në vetëmbrojtje duhet t’i raportohen menjëherë Këshillit të Sigurimit.
Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë thekson më tej se vetëmbrojtja është e lidhur pikërisht me ekzistencën e një “sulmi të armatosur”, dhe Rezoluta 3314 e Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së e përcakton agresionin si përdorimin e forcës së armatosur nga një shtet kundër sovranitetit, integritetit territorial ose pavarësisë politike të një shteti tjetër.
Prandaj, në terma ligjorë, nuk ekziston një “e drejtë për luftë” e përgjithshme, por një e drejtë shumë e ngushtë për vetëmbrojtje dhe mundësia e përdorimit të forcës kur autorizohet nga Këshilli i Sigurimit.
Luftën në Lindjen e Mesme e nisën SHBA-ja dhe Izraeli në Iran, fillimisht duke vrarë liderin suprem dhe pastaj ministra dhe figura të tjera të larta. Kjo ka nxitur hakmarrjen e Iranit, i cili ka shënjestruar baza amerikane në Lindjen e Mesme. Kjo klimë e pasigurt ka bërë që rreziku të mos jetë më i kufizuar vetëm në vendet e konfliktit, por potencialisht të shtrihet edhe në vende të tjera ku ka prani amerikane, duke detyruar autoritetet amerikane të lëshojnë paralajmërime globale për sigurinë e qytetarëve të tyre.