Browsing Tag

Poezi

Ne s’kemi faj

Jam e mitur me çantë në krah, e puth nënën, për të mos parë më Jetoj me ëndrralla Shkoj në kopshtin e diturisë Aty ku i zgjas krahët e fantazisë Dikush m'i errëson sytë përherë, Unë nuk kam faj Jam nënë , kam zogj I…
Lexo më shumë

Të desha  

M'i theve krahët S'mund të fluturoj Ardhja ime të trembi Ngrohtësinë e humba Ti pelikan, e fshehe  helmin kraharorin  të çarë e pata kërkova ngushëllim Më përbuze, Dinjiteti i liqenit u turbullua Qielli vranësirë…
Lexo më shumë

Të pres

Me  buzëqeshje të fshehur Të të them, të dua Me buzë të etura Krahë skyfteri për shtrëngim Me gjinj të fryra Si në vegjëli Të pres, fjala e dhënë më mbanë Të pres me bebza të shndritshme Të qesh me ty Të buzëqesh,…
Lexo më shumë

Kujtimi yt

Sytë e ty mbetën një kujtim Një decenie u bë Deceniet shndërrohen në shekuj Plagët e hapura i kam Zjarri më djeg, I kujtoj sytë e tu Që më shpojnë në zemër A ishte dashuri, dhembje apo  ëndërr, luani im Vullkani…
Lexo më shumë

Kërkova (Migjeni në kohë)

Kërkova tokën, Ma vodhën! Kërkova ëndrrën, Ma vodhën! Kërkova jetën, Ma vodhën! Sa i marrë që jam, Nuk njoh veten. Kush jam unë? Hesht! Gjel kryengritës, Qielli është i pafund. Pafundësinë ma vodhën. Ç’marrëzi, Kërkova…
Lexo më shumë

Kishte mësuar të ëndërronte…

Asokohe ajo kishte mësuar vetëm të ëndërronte, mëshira e tij prej burri e mbështillte si ambalazh i metaltë dhe s’e prekte se mos e zgjonte. Ajo kishte mësuar të ëndërronte në këmbë (atij se ç’i kujtonte fjala këmbë!) Dikush si në një…
Lexo më shumë

Flakë në shpirt…!

Një flakë në shpirt në zemër më djeg e heshtur si natë si det - e qetë! E pastër si uji nga gurra e malit si lotët që rrjedhin nga dy sytë e ballit! Si vullkan i ndezur si llavë vërshimesh; -është malli për vendlindjen ajo…
Lexo më shumë

Mos mi verbo sytë

Mos m'i verbo sytë se e dua dritën, mos ma plagos trupin se e dua rritën! Mos m'i gjuaj pëllumbat se paqen e sjellin, mos shqetëso damarët që qetësinë e mbjellin! Mos! Të lutem mos e ndjell zezonën, se e kam blerimin që e zgjon…
Lexo më shumë

Anës lumenjve

Arratisur, syrgjynosur, rraskapitur dhe katosur po vajtonj pa funt, pa shpresë, anës elbë-s, anës spree-së. ku e lam' e ku na mbeti, vaj-vatani e mjer mileti, anës detit i palarë, anës dritës i paparë, pranë sofrës i pangrënë,…
Lexo më shumë