Demaskimi i dezinformimit rus, rivendosja e fakteve pas deklaratave të Sergej Lavrov në televizionin francez

Në intervistën nga Ministri i Punëve të Jashtme të Rusisë, Sergej Lavrov, për JT FR2 më 26 mars 2026 ka shumë të pavërteta dhe narrativa propagandistike të Kremlinit. Ai tha se Rusia nuk shënjestron kurrë civilët apo objektet civile por faktet e dokumentuara e kundërshtojnë tërësisht këtë: Komisioni Ndërkombëtar i Pavarur i Hetimit për Ukrainën ka konfirmuar një model të gjerë të ekzekutimeve përmbledhëse në 17 lokalitete nën kontrollin rus, si dhe valë sulmesh disproporcionale ndaj infrastrukturës energjetike, të cilat klasifikohen si krime lufte. Raporti vjetor i HRW 2026 dhe OKB-ja konfirmojnë se forcat ruse kanë përdorur qëllimisht drona për të goditur civilët dhe kanë shpërndarë mina anti-personel të ndaluara në zona të populluara. Historia e këtij dezinformimi përfshin mohimin e bombardimit të spitalit në Mariupol më 9 mars 2022 dhe masakrës së Buçës, shkruan Portalb.mk.

Lidhur me Buçën, të cilën Lavrov e cilësoi si një “inskenim”, imazhet satelitore vërtetuan praninë e të paktën 11 trupave në rrugën Iablonska që nga 11 marsi 2022, javë para tërheqjes ruse, gjë që rrëzon tezën e inskenimit pas largimit të trupave. Raporti i OHCHR konfirmoi vrasjen e 73 civilëve në këtë qytet, ndërsa hetime të shumta, përfshirë ato të New York Times, dokumentuan këto krime me saktësi. Rusia vazhdon të mohojë gjetjet e OKB-së, OSBE-së dhe Gjykatës Ndërkombëtare Penale, pavarësisht faktit se që nga viti 2022 janë vrarë 15,172 civilë, janë plagosur 41,378 të tjerë dhe janë verifikuar 1,205 fëmijë të deportuar ose transferuar. Dokumentacioni i gjerë përfshin torturat sistematike në Kherson, sulmet ndaj spitaleve dhe tregjeve në Siri, si dhe masakrat e atribuuara grupit Wagner, tani Africa Corps në Afrikë.

Kremlini përdor gjithashtu procesin e ndryshimit të rolit dhe rishkrimin e shkaqeve të luftës. Euromaidani i vitit 2014 nuk ishte një grusht shteti, por një revolucion popullor dhe Ukraina është një demokraci me zgjedhje pluraliste, ku Presidenti Zelensky u zgjodh me shumicë të madhe në vitin 2019. Narrativa e “nazizmit” mbetet një mit sovjetik i ricikluar për të legjitimuar agresionin ilegal. Lidhur me tragjedinë e Odesës, Lavrov pretendoi persekutim, por hetimet ndërkombëtare treguan se ajo ishte rezultat i një konfrontimi kaotik dhe jo i vullnetit për persekutim. Më 18 nëntor 2024, Rusia i dërgoi Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë një dosje për “gjenocid” në Donbas, një pretendim që nuk mbështetet nga asnjë organizatë kredibile ndërkombëtare si OKB apo OSBE.

Në dritën e krizës në Lindjen e Mesme, Rusia pretendon se mbron ligjin ndërkombëtar, por në realitet ajo është një faktor destabilizues që ka përdorur të paktën 16 veto në Këshillin e Sigurimit për të mbrojtur regjimin e Asadit në Siri dhe ka dislokuar 2,000 mercenarë të Wagner-it në Libi në shkelje të embargos së OKB-së. Irani mban përgjegjësinë kryesore për krizën aktuale përmes programit bërthamor dhe sulmeve ndaj fqinjëve, ndërsa Moska akuzon SHBA-në dhe Izraelin për agresion të paprovokuar.

Narrativa e “Shpirtit të Anchorage” dhe pretendimet për marrëveshje mes Putinit dhe Trumpit në Alaskë synojnë të skualifikojnë Evropën, pavarësisht se Presidenti Macron ka mbajtur kanale të hapura diplomatike dhe çdo paqe e qëndrueshme duhet të respektojë sovranitetin e Ukrainës.

Për më tepër, Lavrov instrumentalizoi marrëveshjet e Minskut, duke pretenduar se ato u braktisën nga Perëndimi, ndërkohë që ishte Moska ajo që armatosi separatistët dhe shkeli armëpushimin. NATO mbetet një aleancë mbrojtëse që nuk ka sulmuar kurrë Rusinë, ndërsa pluralizmi mediatik në Evropë krahasohet me shtypjen e mediave të pavarura në Rusi, ku Novaya Gazeta, Echo of Moscow dhe Dozhd janë mbyllur dhe rrjetet X dhe Whatsapp janë ndaluar. Rusia ka rritur operacionet hibride, si rrjeti “Portal Kombat” me 193 uebsajte dhe operacioni “Storm-15-16”, ndërsa sanksionet ndaj RT dhe Sputnik janë masa mbrojtëse kundër propagandës së shtetit në luftë.

Së fundi, pretendimi se doktrina bërthamore franceze është agresive mbetet një deformim, pasi qëndrimi i “mbrojtjes së avancuar” është rreptësisht mbrojtës, ndërkohë që figura ruse si Piotr Tolstoi dhe Dmitri Medvedev kanë kërcënuar hapur me goditje bërthamore mbi Parisin dhe Londrën. Referendumet e aneksimit mbeten të paligjshme, të kryera nën pushtim ushtarak; ndërsa shifrat zyrtare pretendonin 97% mbështetje, vlerësimet e pavarura tregojnë një pjesëmarrje reale prej vetëm 30-40%, në kushtet ku votimi kryhej derë më derë me ushtarë të armatosur.