Hedhja e kapelave dhe e ardhmja që i pret të rinjtë

Është përsëri sezoni i diplomimit. Togat janë hekurosur, diplomat dorëzohen me buzëqeshje, dhe familjet krenare shtyhen për të kapur foton perfekte. Ka një ritëm të njohur në gjithë këtë, një rit i kalimit që shënon fundin e një udhëtimi dhe fillimin e një tjetri. Por pas festimeve, fshihet një pyetje e heshtur dhe urgjente: Në çfarë bote po hyjnë të rinjtë tanë?

Për të diplomuarit e sotëm, bota është njëkohësisht më e lidhur dhe më e pasigurt se kurrë më parë. Inteligjenca Artificiale nuk është më një term teknik që dëgjohet vetëm në konferenca teknologjike, ajo po ndryshon rrënjësisht industri të tëra, përshkrime pune, madje edhe krijimtarinë. Shumë nga profesionet për të cilat studentët janë përgatitur, mund të zhduken ose të transformohen së shpejti. Dhe megjithatë, brenda këtij transformimi fshihen mundësi—punë të reja, aftësi të reja, mënyra të reja të të menduarit. Por a do të përshtaten sistemet tona mjaftueshëm shpejt për të ndjekur këtë ritëm?

Pastaj është peizazhi gjeopolitik. Lufta është rikthyer në Evropë, demokracia vihet në provë në shumë vende, dhe pasojat e ndryshimeve klimatike nuk janë më parashikime të largëta, por realitet i përditshëm. Në një kontekst të tillë, çfarë do të thotë të “ndërtosh të ardhmen”? Çfarë lloj qëndrueshmërie u nevojitet të rinjve—jo vetëm në aspektin profesional, por edhe emocional dhe etik?

Në universitetet tona, shpesh përqendrohemi në përgatitjen e studentëve për tregun e punës. Por ndoshta duhet t’i përgatisim edhe për kompleksitetin e botës moderne, për pasigurinë, për një botë ku vetëm njohuria nuk mjafton, ku ajo që nevojitet është aftësia për të mësuar, për të ç’mësuar dhe për të mësuar sërish. Të qëndrojnë kureshtarë. Të qëndrojnë njerëzorë. Të qëndrojnë të angazhuar.

Diplomimi nuk është thjesht një festim i arritjeve të së shkuarës. Është një moment kurajoje të heshtur. Një hapje drejt një bote që kërkon njëkohësisht kompetencë dhe ndërgjegje.

Të gjithë të diplomuarve: Diploma juaj nuk është një destinacion—është një busull. Uroj që ta përdorni me urtësi, me guxim dhe me shpresë për një të ardhme të ndritur për ju dhe për të gjithë ne.

Shkrimi është shkruar enkas për Portalb.mk. Të drejtat e publikimit i kanë vetëm Portalb.mk dhe autori, sipas marrëveshjes mes tyre.