Budallenjtë e oborrit

Për shkak të së kaluarës së rreme, asgjë nuk ka mbetur nga e ardhmja, përveç votuesve nën mesatare të udhëhequr nga udhëheqës poashtu nën mesatare me aftësi shtetërore nën mesatare, dhe kjo rezulton në një nivel të përgjithshëm nën mesatare që dyshon në të mundshmen dhe beson në të pamundurën!

Në librin “Kohë për vallëzim, kohë për vdekje”, autori John Waller përshkruan një sjellje shumë të çuditshme me pasoja tragjike për një numër të madh njerëzish, kryesisht gra. Konkretisht, në mesin e korrikut 1518, në rrugët e Strasburgut, një farë Zonja Trofa filloi të vallëzonte për ditë të tëra me eufori të madhe, por pa asnjë arsye. Pas disa ditësh, mijëra gra dhe burra të tjerë nga qyteti iu bashkuan valles, euforikisht, pa pushim dhe pa arsye, me një lodhje që as vrapuesit e maratonës nuk do mund ta përballonin. Shumë të vdekur shtriheshin në rrugë, dhe vdekja tashmë po fshihej në çdo cep, por vallëzimi nuk ndalej. Disa e interpretuan atë si “ndëshkim nga Zoti” për mëkatet e kryera, të tjerë si ndëshkim për “adhurimin e djallit”, dhe të tjerë si “çmenduri kolektive”! Sot, mjekësia ka disa teori rreth këtij fenomeni – nga histeria masive e gjet te tifoja, ose helmimi kolektiv nga myku, nënprodukt i të cilit është LSD (i cili rritet në thekër dhe drithëra). Se kjo nuk ishte ndonjë lloj shakaje apo shpikjeje humoristike, tregohet nga fakti që epidemia është regjistruar në detaje në të dhëna të shumta kishtare të kohës, si dhe në kronikat origjinale të qytetit, madje edhe në dokumentet zyrtare të këshillit të qytetit të Strasburgut.

Edhe ne, me myk në kokë, vazhdimisht “kërcejmë” dhe duartrokasim emigrimin masiv të popullsisë së re, të cilët e dinë mirë se do të ishin më të nevojshëm kudo në botë përveç në atdheun e tyre. Dhe ne e mbështesim me qetësi “vallëzimin e çmendur” dhe kurrë nuk e kuptojmë se është një valle me djallin, dhe patronati është pushteti. Madje krenohemi me qeveritë për të cilat bota normale turpërohet. Është thjesht e mahnitshme se sa të mahnitur të thjeshtë që jemi.

Mashtrimi është i qartë dhe çuditërisht afatgjatë. Askund në këtë planet nuk dihet që njerëzit zgjedhin qeveri dhe politikanë për të ruajtur identitetin e tyre. Përveç këtu në vendin tonë ku banojnë gënjeshtra me bisht. Dhe pas 36 vitesh, në vend që të zhvillohen si çdo vend normal, ne lejojmë me naivitet politikanë të mjerë të gënjejnë dhe të na vjedhin, madje të na bindin se po e bëjnë këtë për të mirën tonë. Madje na thonë se duhet të jemi krenarë edhe kur jemi të uritur dhe të mjerë. Dhe të rinjtë normalë po ikin nga këtu masivisht në kërkim për më shumë normalitetit dhe duke pranuar një identitet normal të huaj. Dhe ata që kanë mbetur, me votën e tyre, pranojnë të mbeten të varfër. Sapo të besosh gënjeshtra, atdheu yt do ta bëjë nënën tënde të qajë. Është pjesë e ndëshkimit të Zotit sapo si t’i besosh një mashtruesi. Kushdo që ka sadopak tru duhet ta dijë se vetëm një komb i pasur ka identitetin e vet. Ai që ka një ekonomi të fortë do të ketë një identitet për eksport. Përmes varfërisë, personit i humbet edhe ai identitet i dobët që zotëron.

Nëse një komb është normal e i zhvilluar, kombe të shumta do të luteshin për ate identitet, ashtu siç ne lutemi për identitete perëndimore. Edhe perandoria më e madhe në historinë e njerëzimit (Perandoria Mongole e Xhingis Hanit) u shemb për shkak të gënjeshtrave dhe manipulimeve. Është fyese për çdo komb të presë që populistët të ruajnë identitetin e tij. Përkundrazi, do ta humbasë edhe atë identitet të kontestuar. Me vetë faktin që je i detyruar të largohesh nga vendi për të siguruar një jetë normale, ai politikan tashmë ta ka shkatërruar identitetin tënd. Gjëja më e keqe nga të gjitha është se politikanët e justifikojnë pa turp eksodin duke thënë se është një shenjë e zakonshme e Ballkanit. Por le të shohim se çfarë thonë statistikat e shumë demografëve për emigrimin e të rinjve nën 35 vjeç në 20 vitet e fundit, bazuar në 1,000 banorë! 92 të rinj emigruan nga Mali i Zi, 215 nga Kroacia, 283 nga Serbia, 291 nga Shqipëria, 294 nga Bosnja dhe Hercegovina dhe plot 402 nga Maqedonia.

Turpi në Slloveni!

Një mik që jeton në Slloveni më tha se sa i turpëruar është për deklaratat e përfaqësuesve tanë që udhëtuan atje pak kohë më parë. “Zoti të ruajtë të dëgjosh atë që komentojnë në fshehtësi mikpritësit”, thotë ai. Ne nuk mund ta kuptojmë që me 36 vjet “vallëzim” në emër të një të historie të rreme, kemi vrarë të tashmen dhe të ardhmen e gjeneratave. Tani po vrasim madje edhe shpresën. Për shkak të një të kaluare të rreme, asgjë nuk ka mbetur nga e tashmja përveç njerëzve nën mesatare me udhëheqës nën mesatare dhe burrë shteti nën mesatare, gjë që rezulton në një gjendje mendore të përgjithshme nën mesatare.

Është e rëndësishme që ne të vazhdojmë të vallëzojmë, edhe nëse nuk e dimë pse. Nga ana tjetër, valltarët janë shumë të lumtur nëse marrin një vizë pune për të jetuar mijëra kilometra larg atdheut të tyre të dashur për valltarë, i cili mbushet me filipinas, bangladeshas, ​​pakistanezë etj.

Një miliard euro të shkuara dëm!

Qeveria populiste, nga natyra e saj, nuk lejon një numërim të vërtetë të njerëzve në vend, sepse atëherë do të shihet se perandori është lakuriq. Vendi është përgjysmuar nga perandorë që numërojnë vetëm budallenj të oborrit, talenti i të cilëve është vetëm të tundin kokën. Kemi rreth 50 mijë mercenarë të tepërt buxhetorë që i kushtojnë shtetit rreth një miliard euro në vit, para të hedhura në erë. Me një organizim të mirë, ata mund të përfshihen në sektorin e prodhimit, dhe pastaj zhvillimi bëhet i prekshëm. Por vendi vazhdon vallëzimin e tij anormal, por me një numër dukshëm të reduktuar valltarësh. “Perandori” thotë se kurrë, ndërsa merr frymë, “as ai, as ai pas tij, as ai i fundit”, nuk do të jetë në gjendje të “shesë” identitetin e tij. Është interesante që për herë të parë në këtë planet, dikush po shet ose blen identitetin e dikujt tjetër në një treg sasior! Çdo person i zgjuar do të thotë se nuk kemi nevojë për zgjedhje për të krijuar një “Neronizëm” të ri, por për psikoterapi kolektive, sepse votuesit e shëndetshëm, të cilët janë gjithnjë e më të rrallë, e dinë se për 36 vjet kemi zgjedhur të keqen më të madhe. Edhe djalli iku nga këtu, duke e ditur se vet ne do e krijonim një ferr të madh.

Vallëzimi vazhdon me gjithnjë e më pak valltarë!

Në vitin 1996, midis të gjitha vendeve të Evropës Lindore – Polonia, Republika Çeke, Sllovakia, Estonia, Letonia, Lituania, Ukraina, Moldavia, Sllovenia, Bullgaria, Rumania, Kroacia, Shqipëria, Bosnja dhe Hercegovina, Serbia, Mali i Zi dhe Kosova (disa ishin madje të pushtuara) – Maqedonia ishte e dyta në barometrin evropian, menjëherë pas Sllovenisë. Në atë kohë, problemi ynë i vetëm ishte emri, dhe në vend që të gjenim zgjidhjen që kërkohej në atë kohë me disa shtesa, humbëm vite të arta. Nëse do të kishim qenë të zgjuar, do të ishim bërë anëtare të BE-së në vitin 2004 së bashku me Slloveninë dhe tani do të festonim 22 vjet anëtarësim në BE. Nuk thuhet pa arsye – para se të nisesh në kërkim të lumturisë, duhet të kontrollosh, ndoshta e ke tashmë, por nuk di si ta përdorësh!

Shansin tjetër e shpërdoroi Gruevski, i cili hodhi turbo patriotizëm të rremë nga inati për Greqinë. Shansi ishte me IRJM-në ekzistuese. Në vitin 2008 do të ishim bërë anëtare të NATO-s. Dhe disa vite më vonë të BE-së. Por me VMRO gjithçka ra në ujë. Si mos ta pranoni të mundshmen e vogël, do e keni të pamundurën e madhe. Tani, të rinjtë në lulen e jetës po largohen nga atdheu i tyre i pashpresë, i cili interesohet më shumë për të vdekurit sesa për të gjallët. Tani e kemi një politikë varrezash shekullore, ku politikanët konkurrojnë se kush do të ofrojë më shumë të kaluar! Nuk duhet kërkuar lumturia aty ku humbet.

Shteti nuk ka nevojë as për patriotizëm të rremë, as për integrime të rreme. Ka nevojë për zhvillim, një sistem funksional, iniciativa, udhëzime në terren. Çdo mjedis duhet të ketë zonën e vet bujqësore dhe industriale që do t’u ofrohet falas të gjithë atyre që do të investonin me procedura të thjeshta. Shtete të shumta do të donin të kishin burimet këtu. Vende normale madje i shndërrojnë shkretëtirat në tokë pjellore, si Izraeli, Kina, Botsvana, etj. Kurse ne i shndërrojmë tokat pjellore në shkretëtira. Kina madje e shndërron Tibetin në tokë pjellore. Holanda, me kushtet e saj të këqija klimatike, eksporton mbi 130 miliardë euro ushqime çdo vit. Njerëzit kanë nevojë për informacion në lidhje me fondet evropiane. Një numër i madh kompanish të huaja morën miliarda euro për asgjë dhe u larguan! Tani po marrim hua miliarda të rënda dhe në vend të aktivitetit produktiv, po i shpenzojmë ato për gjëra jo prioritare dhe joproduktive. Thjesht si një “tryezë suedeze” për oligarkët mafiozë.