Agjenda 2030 dhe qendrat e të dhënave nuk janë një “plan ferri” për skllavërinë globale

Fotografia dhe teksti në postim përmbajnë narrativa tipike konspirative dezinformuese. Qendrat e të dhënave janë thjesht “shtylla kurrizore” e internetit modern, shërbimeve cloud (Cloud) dhe inteligjencës artificiale. Ato konsumojnë burime, por nuk kanë fuqinë ligjore, politike ose teknike për t’i “kontrolluar” ato në mënyrë që të sundojnë mbi njerëzit. Gjithashtu, Agjenda 2030 nuk është ndonjë “plan ferri”, por një kornizë publike ndërkombëtare për zhvillim, shkruan Vërtetmatësi.

Ne analizojmë një postim në rrjetin social Facebook që thotë:

Çdo e keqe duhet të PAKETOHET BUKUR për të gëlltitur NJERËZIT NAIVË!!! Agjenda djallëzore 2030 për njerëzimin NUK DO T’JU KALOJË!!!

Postimi shoqërohet me një foto që thotë se qendrat e të dhënave nuk janë për inteligjencë artificiale, por për “kontroll të ujit, energjisë dhe tokës”.

Postimi përzien sfida reale mjedisore me teori konspiracioni të pabazuara rreth një konspiracioni global.

Teoria konspirative se Agjenda 2030 është një lloj plani sekret i elitës globale për “shpopullim”, “heqje të pronës private” ose “kufizim me forcë të njerëzve në qytete inteligjente” është përhapur në mediat sociale për vite me radhë.

E vërteta është se Agjenda 2030 është programi zyrtar i Kombeve të Bashkuara (OKB) për zhvillim të qëndrueshëm, i miratuar vullnetarisht nga të gjitha 193 shtetet anëtare në vitin 2015.

Ai përmban 17 objektiva (SDGs) plotësisht publike dhe transparente, që synojnë zhdukjen e varfërisë, sigurimin e arsimit cilësor, qasjen në ujë të pastër, kujdesin shëndetësor dhe rritjen ekonomike. Dokumentet janë të disponueshme publikisht për të gjithë dhe nuk ka asnjë tekst të vetëm në to që parashikon privimin nga të drejtat e njeriut ose skllavërimin e centralizuar të popullit.

Sa i përket pretendimit se qendrat e të dhënave janë për kontrollin e ujit, energjisë dhe tokës, ai përmban një teknikë klasike dezinformimi: merr një fakt të vërtetë ekonomik ose mjedisor dhe e riformulon atë në një “konspiracion keqdashës”.

Qendrat e të dhënave janë konsumatorë, jo menaxherë rrjeti. Sipas raporteve të Reuters, bumi i inteligjencës artificiale kërkon një sasi të madhe energjie elektrike, e cila është një sfidë mjedisore për rrjetet e energjisë, por jo një mjet për kontrollin e popullsisë. Në realitet, qendrat e të dhënave nuk kanë asnjë rol në menaxhimin e burimeve të qytetarëve, por janë konsumatorë të zakonshëm industrialë.

Narrativat konspirative pretendojnë se qendrat e të dhënave po ndërtohen për të kontrolluar dhe shkëputur fshehurazi energjinë elektrike të njerëzve. Në realitet, qendrat e të dhënave janë ekskluzivisht konsumatorë të mëdhenj, jo menaxherë ose pronarë të rrjeteve të energjisë. Ato blejnë energji elektrike nga kompanitë lokale të energjisë, ashtu si çdo fabrikë tjetër.

Sipas raporteve zyrtare nga agjencia e lajmeve Reuters, zhvillimi i shpejtë i inteligjencës artificiale kërkon me të vërtetë një sasi të madhe energjie elektrike, e cila përbën një sfidë serioze për stabilitetin e rrjeteve të energjisë elektrike në shumë vende. Megjithatë, të gjitha analizat përkatëse, përfshirë rishikimet globale nga Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë (IEA), konfirmojnë se ky presion mbi rrjetin është një sfidë thjesht teknike dhe komerciale për infrastrukturën, dhe jo një mjet për kontroll politik ose shkëputje të detyruar të popullsisë.

Midis teoricienëve të konspiracionit, ekziston një mit se këto objekte përdoren për “menaxhim sekret dhe vjedhje uji” nga qytetarët. Faktet tregojnë se uji në qendrat e të dhënave përdoret ekskluzivisht për një qëllim teknik – ftohjen e serverave kompjuterikë që nxehen gjatë përpunimit të të dhënave.

Për shkak të rritjes së ndërgjegjësimit mjedisor, shumica e gjigantëve modernë të teknologjisë (si Google, Microsoft dhe Amazon) kanë investuar në të ashtuquajturat sisteme ftohjeje me qark të mbyllur për vite me radhë. Siç tregojnë raportet e detajuara mjedisore nga Wall Street Journal, mbi 90 përqind e këtyre teknologjive vazhdimisht riciklojnë, ftohin dhe ripërdorin ujin brenda sistemit. Kjo do të thotë që uji nuk “shpërdoret” ose “zhduket” nga furnizimi me ujë, as nuk përdoret për të ndërprerë furnizimin me ujë të qytetarëve.

Pretendimi se qendrat e të dhënave “marrin tokë për të zhvendosur njerëzit” është plotësisht i pabazuar. Qendrat e të dhënave janë struktura fizike masive që kërkojnë hapësirë ​​për të ndërtuar hangarë për të strehuar pajisje kompjuterike.

Siç konfirmon analiza e tregut të pasurive të paluajtshme të Bloomberg, vendndodhjet e qendrave të të dhënave sigurohen përmes marrëveshjeve standarde dhe ligjore tregtare në treg. Kompanitë e teknologjisë blejnë ose japin me qira tokë në zona industriale dhe teknologjike të përcaktuara në mënyrë strikte, ku një infrastrukturë e fortë është zhvilluar tashmë. Kjo bëhet përmes transaksioneve transparente të biznesit me pronarë privatë ose shtetin, dhe jo përmes ndonjë lloj konfiskimi të dhunshëm ose dëbimi të popullatave lokale.

Infrastruktura e gjigantëve të mëdhenj të teknologjisë me të vërtetë ka një gjurmë serioze mjedisore. Konsumi lokal i burimeve (energjia elektrike dhe uji) në rajone të caktuara shpesh provokon debate legjitime ekonomike midis qytetarëve dhe korporatave (siç shkruan shpesh Wall Street Journal). Por blogjet konspirative e abuzojnë këtë zhvillim industrial për të mbjellë frikë te publiku naiv, duke e paraqitur atë si një “plan për të kontrolluar botën”.

Fotografia dhe teksti në postim përmbajnë narrativa tipike konspirative dezinformuese. Qendrat e të dhënave janë thjesht “shtylla kurrizore” e internetit modern, shërbimeve cloud (Cloud) dhe inteligjencës artificiale. Ato konsumojnë burime, por nuk kanë fuqinë ligjore, politike ose teknike për t’i “kontrolluar” ato në mënyrë që të sundojnë mbi njerëzit. Gjithashtu, Agjenda 2030 nuk është ndonjë “plan ferri”, por një kornizë ndërkombëtare publike për zhvillim.

Për shkak të të gjitha këtyre, mund të konkludojmë se postimi që po analizojmë është i pavërtetë.