Sot shënohet 53 vjetori i hapjes së punimeve të Kongresit të Drejtshkrimit të Gjuhës Shqipe

Kongresi i Drejtshkrimit të Gjuhës Shqipe, i mbajtur më 20 nëntor 1972 në Tiranë, përbën një nga ngjarjet më themelore të historisë së kulturës dhe gjuhës shqiptare. Në këtë Kongres u mblodhën së bashku albanologë, gjuhëtarë, pedagogë, shkrimtarë dhe studiues nga të gjitha trevat ku flitej shqip, duke e bërë atë një tubim të jashtëzakonshëm mbarëshqiptar, shkruan Portalb.mk.

Në total, në punimet e tij morën pjesë 87 delegatë, të përzgjedhur si përfaqësues nga Shqipëria, Kosova, Maqedonia, Mali i Zi dhe nga komunitetet arbëreshe të Italisë. Kjo pjesëmarrje e gjerë gjeografike ishte një dëshmi e qartë e dëshirës dhe e vullnetit të përbashkët për të krijuar një standard të unifikuar të gjuhës shqipe, që do të shërbente si bazë për arsimin, shkencën, letërsinë dhe komunikimin publik.

Qëllimi kryesor i Kongresit ishte të përcaktonte parimet normative të drejtshkrimit të gjuhës shqipe, të cilat do të garantonin një gjuhë letrare të qëndrueshme dhe të kuptueshme për të gjithë shqiptarët, pavarësisht krahinës ku jetonin. Nevoja për një drejtshkrim të njësuar ishte bërë veçanërisht e ndjeshme gjatë shekullit XX, për shkak të diversitetit të madh dialektor dhe mungesës së një standardi të përbashkët, i cili shpesh pengonte komunikimin dhe zhvillimin e literaturës së përbashkët.

Vendimet e Kongresit të Drejtshkrimit të vitit 1972 i hapën rrugë krijimit të gjuhës së njësuar letrare, e cila deri më sot mbetet bazë e komunikimit zyrtar, arsimor dhe kulturor në të gjitha hapësirat shqiptare. Ato vendime shënuan një moment historik kur shqiptarët, të ndarë politikisht e gjeografikisht, arritën të ndërtonin një platformë të përbashkët kulturore dhe gjuhësore.