Dolly Parton, mbretëresha e muzikës kantri, vdiq në moshën 80-vjeçare

Dolly Parton, e cila nga një fillim modest u ngjit në majat më të larta të skenës muzikore amerikane dhe u bë një nga yjet më filantropike, më bashkuese dhe më të dashura, vdiq të martën në Nashville, sipas një njoftimi të familjes. Ajo ishte 80 vjeç, transmeton Portalb.mk.

Parton vdiq „pasi u përball me guxim me një betejë të shkurtër me kancerin“, deklaroi më vonë publicisti i saj, Marcel Pariseau.

Ylli kishte folur hapur për probleme të ndryshme shëndetësore gjatë dy viteve të fundit, veçanërisht pas vdekjes së bashkëshortit të saj, Carl Dean, në mars të vitit 2025. „Kur bashkëshorti im Carl ishte shumë i sëmurë – kjo zgjati për një kohë të gjatë – dhe më pas kur vdiq, nuk u kujdesa për veten“, tha Parton në një video drejtuar fansave në fillim të këtij viti. „Prandaj lejova që shumë gjëra të kalonin, për të cilat duhej të kujdesesha.“

Në një karrierë që zgjati më shumë se gjysmë shekulli, Parton pasqyroi përvojën amerikane, duke shkruar më shumë se 3.000 këngë. Mes tyre ishte edhe „Coat of Many Colors“, një dedikim i qetë për nënën e saj, e cila qepte rroba në shtëpinë e familjes në zonat rurale të Tenesit. Ajo shkroi dhe interpretoi gjithashtu këngë për dashurinë dhe zemërthyerjen, si „Jolene“ dhe „I Will Always Love You“. „9 to 5“, kënga titullare e filmit me të njëjtin emër, në të cilin Parton gjithashtu luajti, u bë një himn për gratë dhe punëtoret amerikane.

Më pas, Parton publikoi 49 albume dhe fitoi 11 çmime Grammy, duke u bërë një nga artistet më të suksesshme country që kaluan edhe në zhanre të tjera, me hite të rregullta në listat pop, përfshirë „Islands in the Stream“, një duet me Kenny Rogers.

Më vonë gjatë jetës së saj, ajo e orientoi suksesin e jashtëzakonshëm drejt filantropisë, duke themeluar një program bibliotekash që u ka dhuruar më shumë se 300 milionë libra fëmijëve në mbarë botën.

Por Parton, mbi të gjitha, ishte gjithmonë një autore këngësh. Ajo pëlqente të tregonte historinë se si një nga këngët e saj më të mëdha, „I Will Always Love You“, erdhi në jetë. Balada e dashurisë, e cila u ngjit në nivele gjithnjë e më të larta pasi u këndua nga Whitney Houston në vitet 1990, filloi si një lutje drejtuar partnerit të saj, Porter Wagoner, që ta lejonte të largohej nga emisioni televiziv në të cilin shfaqeshin së bashku.

Teksa përpiqej të argumentonte dëshirën e saj për të nisur një karrierë solo, Wagoner, sipas rrëfimit të saj, „nuk dëgjonte asgjë“ nga ato që ajo duhej të thoshte.

„Kështu shkova në shtëpi dhe e shkrova atë këngë, e mora me vete të nesërmen dhe i thashë: ‘Ulu, duhet të dëgjosh diçka’. Pastaj e këndova dhe ai po qante“, tha ajo. Wagoner u dorëzua dhe Parton, me një këngë që përçonte dhimbjen e një zemërthyerjeje të thellë, nisi një karrierë solo pothuajse të paarritshme në historinë e muzikës amerikane.