ËNDËRRA E SË KEQES

Tingujt e përmortshëm të këmborës ende bredhin,

dashnori hutueshëm zgjohet në dhomën e zezë,

e mbështet faqen e vet në yje e krahnezë.

Lumit i sheh velat, litarët që i hedhin.

Hiqen fustanet, kitarat ia japin me vringëllimë.

Murgu, gruaja shtatzënë, moria e njerëzve të bjerrë.

Nën shkëlqimin e artë thahet gështenja e mjerë;

kishat e vjetra ngrenë krye me zi e pikëllim.

Nëpër maskat e zbehta shikon tash fryma e ligësisë.

Muzgu bie në shesh me pamjen e tmerrit e zisë;

para mbrëmjes ishujt e lumit dridhen nga pëshpërima.

Shenja të turbullta të fluturimit të shpezve lexojnë

gërbulshat që kalben. Nëpër park lodrojnë

motra me vëlla, shikojnë, fërgëllima.

 

Nga Georg TRAKËL
Përktheu: Xhabir AHMETI

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Të nderuar komentues! Duke mos dashur të cenojmë opinionet tuaja, lutemi që ato të mos përmbajnë gjuhë të urrejtjes, fyerje dhe ofendime personale dhe të jenë në lidhje me shkrimin, apo temën për të cilën komentohet. Në të kundërtën, nuk do të publikohen. Ju falenderojmë që na ndiqni dhe ju ftojmë të vazhdoni të jeni pjesë e Portalb.mk

*

VERZIONI DESKTOP