LAMTUMIRË ADEM DEMAÇI!

Fatmir Sulejmani

Fatmir Sulejmani

Nëse letërsia shqipe e krijuar në Kosovë ka pasur një disident të vërtetë, nëse kultura shqiptare ka pasur një Promete, nëse në mesin e shqiptarëve të Kosovës ka jetuar një hero i gjallë…, ai ka qenë Adem DEMAÇI – sfiduesi i përjetshëm i GJARPIJVE TË GJAKUT.

Këtë e dinë të gjithë shqiptarët, po jo të gjithë e pranojnë, sepse një pjesë e tyre janë gjarpijtë e etnisë fatkeqe për lirinë e së cilës Ademi e plaku jetën nëpër qelitë e burgjeve të tipit mesjetar.

Ata që e deshën Adem Demaçin sa qe gjallë dhe ata që e ndjejnë vakumin e mbetur pas ikjes së Tij fizike nga kjo botë janë të shumtë, gjithsesi më të shumtë se gjarpijtë. Të tillët e çmojnë vlerën e veprës së tij letrare, e vlerësojnë sakrificën e bërë për të mirën e përgjithshme të kombit, e respektojnë kontributin e tij për të zgjuar nga gjumi i vdekjes dinjitetin e fjetur, e falënderojnë përjekjen e tij për konvertimin e shpirtit të rrobit në zjarr lirie… Të tillët e dinë se në këtë stinë të egër në të cilën është rëndomësuar e keqja, në këtë dimër të acartë kur janë ngritur lugetër ballabanbaderët, esadtoptanët dhe haxhiqamilët, që hapin me lezet varrin e atdheut për intereset e armiqve të dëshmuar të racës shqiptare…, nuk është njësoj të kesh a të mos kesh një Adem Demaç, një Promete që nuk hezitoi kurrë ta thotë troç të vërtetën e tij, si përpara kuçedrave serbe, si përpara hundëleshëve të politikës qorre shqiptare.

Ata që nuk e kanë dashur, ndërkaq, ata që e kanë denoncuar dhe mbajtur burgjeve, e pritën momentin për ta goditur me gur e dru në periudhën kur e drejta e fjalës u katandis në të drejtën e lehjes kuturu. Ata ia relativizuan gjithë veprimtarinë letrare, kulturore e atdhetarë, e quajtën madje dhe spiun serb, duke i futur kastile brenda kllapave idiote 30 vitet e “privilegjeve” të Ademit në zëndanet sllave.

Natyrisht, Adem Demaçi qe njeri – si unë, si ti, si ne…, ndaj, përgjatë rrugës prej veprimtari atdhetar, i është përvjedhur dhe ndonjë lajthitje në gjykimin e fenomeneve tona atipike, me të cilat sigurisht nuk ka mundur t’i dëmtojë shqiptarët, sepse nuk qe kurrë kryetar a kryeministër, si ekselencat që shitën e do të shesin troje atdheu, po për të cilët nuk e çel kush llaçkën, sepse janë rralluar ata që rrezikojnë t’u bëhet shpina më e butë se barku.

Sidoqoftë, Titani shpirtrebel, që nuk u përkul përpara kërbaçit të tjetrit, që nuk i duroi dogmat dhe nuk pranoi kurrë të bëhet pjesë e rapsodëve obortarë, nuk është më në mesin tonë për të prishur notën mesatare të të mirëve me të gjithë, të intelektualëve dhe krijuesve peshq-pa-gojë. Në vend të tij, prej sot do të flasin veprat (romanet, dramat, tregimet, poezitë…) me tituj sugjestivë: “Gjarpijtë e gjakut”, “Fërkime”, “Libër për Vet Mohimin”, “Nëna Shegë e pesë gocat”,  “Shkrumbnajë e dashur”, “ Dashuria  Kuantike e Filanit”, “Alb Prometeu”…

Prandaj: prehu i qetë PROMETE!

Pusho në paqe I PARI i brezit tënd, që shkruajte dhe fole shtruar për Shqipërinë shtet evropian me kufijtë e saj të natyrshëm; Ti që nuk e fshehe kurrë aspiratën rilindëse për bashkim, dëshirën e shqiptarëve për të jetuar të lirë në tokat e tyre; Ti që e la të hapur mundësinë e revidimit të padrejtësive të bajlozëve të mëdhenj ndaj Shqipërisë dhe shqiptarëve; Ti që sendërtimin e ëndrrave liridashëse nuk e kërkove duke ndejtur qibarshëm këmbëkryq në kabinete akademishë e institutesh; Ti që sfidove kuçedrën dhe u përballe vetëdijshëm me pasojat e dhëmbëzorëve të armikut, që kërkon me shekuj shbërjen e qenies dhe shpirtit tonë.

Në rrugëtimin tënd prej liberatori, Ti nuk i akuzove kurrë ata që, për arsye të ndryshme, nuk të ndoqën pas, ata që nuk ishin në gjendje ta kuptojnë lirinë dhe jetën e dinjitetshme ashtu siç e kuptove Ti.

Ti ishe dhe do të mbetesh i dashuri i popullit tënd të përvuajtur, shkrimtari më i lexuar gjatë viteve të kaluara në kazamatet e rankoviqëve dhe mashave të tyre shqipfolëse. Ti ishe dhe do të mbetesh simbol i rrezistencës sonë kundrejt dhunës sllave. Ti ishe dhe do të mbetesh frymëzuesi i përpjekjeve për mbrojtjen e shpirtit të etnisë nga tjetri dhe nga hira jonë. Ti ishe dhe do të mbetesh sinonim i guximit  intelektual, që të bëri zë të veçantë krijuesi rebel, ndoshta më të veçantin në gjithë diktaturtën komuniste të Evropës juglindore.

Shkrimi është shkruar enkas për Portalb.mk. Të drejtat e publikimit i kanë vetëm ©Portalb.mk dhe autori, sipas marrëveshjes mes tyre.

One thought on “LAMTUMIRË ADEM DEMAÇI!

  1. Te lumte Fatmir… i ralle shkrim qe arin ta pershfaqe gati me tamam dimensionin e vepres se baces Adem.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Të nderuar komentues! Duke mos dashur të cenojmë opinionet tuaja, lutemi që ato të mos përmbajnë gjuhë të urrejtjes, fyerje dhe ofendime personale dhe të jenë në lidhje me shkrimin, apo temën për të cilën komentohet. Në të kundërtën, nuk do të publikohen. Ju falenderojmë që na ndiqni dhe ju ftojmë të vazhdoni të jeni pjesë e Portalb.mk

*

VERZIONI DESKTOP