Gjuha e Macron, pak de Gaulle, pak John F. Kennedy

Në gjuhën e Emmanuel Macron, solemniteti i riteve institucionale të Republikës Presidenciale nuk është ndarë asnjëherë nga rrjedhshmëria sintetike e gjesteve dhe përmbajtjes. Në fjalimin inaugurues, Macron dukej pak Kennedy dhe pak de Gaulle, duke i dhënë botës një imazh prej të riu “Bostonian”, që ngjit me të shpejtë shkallët e pushtetit, si dhe një kujtesë të misionit universal dhe vlerave thelbësore të vendit: “Ne kemi një rol të madh në botë”.

Por Macron është i pakrahasueshëm, të paktën në Francë, kur bëhet fjalë për Evropën. Askush si ai nuk ka ndjekur me shumë vendosmëri, dhe pa reflekse nacionaliste, objektivin për “ri-themelimin dhe të ringjalljen” e Europës. “Ne kemi nevojë për një Europë më efektive, më demokratike, më politike”.

Çfarë do të mbetet në kujtesë, janë fjalë të tilla si “përgjegjësi”, “besim”, “nderi”, “angazhim”, “rilindje”, “ri-themelim”; notat e një partiture, në të cilën Macroni synon të ndahet një herë e mirë nga kultura e tërheqjes dhe ta rikthejë Francën në vendin që asaj i takon në botë, si në dimensionin diplomatik, ashtu edhe në globalizmin ekonomik.

Në stilin e Kennedyt, Macron i jep një horizont detyrës së tij, shpreh ambicien për të shënuar një pikë kthese epokale, një kufi i ri francez: është koha për një “rilindje” të jashtëzakonshme të vendit, duke qenë se në 7 maj, “francezët kanë zgjedhur shpresën”.

“Ne duhet të ndërtojmë botën që të rinjtë tanë meritojnë.” Në pak reshta, presidenti i ri jep çelësin për këtë rilindje: “Çlirimi i punës, mbështetja e biznesit, nxitja e frymës së iniciativës”, koncepte të cilat përforcojnë revolucionin tij “liberal” në Francën e bllokuar, të korporatave, e burgosur e riteve të politikës dhe burokracisë. Presidenti i ri është i qartë: nuk do të ketë mëdyshje, sprapsje, kompromise me programin elektoral. Por “revolucionari” Macron i qëndron vazhdimësisë, edhe institucionale, të Republikës së Pestë.

Presidenti, i cili dëshiron që të pajtojë francezët dhe që do t’i duhet të provojë në javët e ardhshme një shumicë parlamentare, për të provuar ta bëjë, nderon të gjithë paraardhësit, duke treguar për secilin, meritat dhe gjurmët që ka lënë në kohën e vet.

Eshtë një mesazh për familjet e ndryshme politike, por edhe një rikthim në origjinë: pas fushatës elektorale shumë të ashpër, bëhet president i gjithë francezëve. / CdS – Bota.al

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

Të nderuar komentues! Duke mos dashur të cenojmë opinionet tuaja, lutemi që ato të mos përmbajnë gjuhë të urrejtjes, fyerje dhe ofendime personale dhe të jenë në lidhje me shkrimin, apo temën për të cilën komentohet. Në të kundërtën, nuk do të publikohen. Ju falenderojmë që na ndiqni dhe ju ftojmë të vazhdoni të jeni pjesë e Portalb.mk

rolex replica paypal patek philippe
VERZIONI DESKTOP