Nuk është e vërtetë që organet merren nga njerëz të gjallë në Kanada. Nuk ka ligj që lejon “marrjen e organeve të gjalla”. Organet mund të merren vetëm pas një vdekjeje të konfirmuar ligjërisht dhe me pëlqimin paraprak të pacientit, shkruan Vërtetmatësi.
Po analizojmë një postim në rrjetin social Facebook që thotë:
… Ky është një tipar i ri i ligjit kanadez të eutanazisë. Termi ligjor dhe mjekësor për eutanazinë në Kanada është Ndihma Mjekësore në Vdekje (MAID). Eutanazia, e cila filloi të përdoret sipas këtij termi në vitin 2016, përfshin ilaçe vdekjeprurëse që mund të jepen nga një profesionist mjekësor i autorizuar për të kryer eutanazinë, si dhe përshkrimin e ilaçeve për vetëadministrim (“vetëvrasje e asistuar”) për pacientët që konsiderohen të përshtatshëm, përkatësisht ata që kanë gjendje të rënda mjekësore të pashërueshme.
Megjithatë, ky “ligj tmerri”, i cili u miratua 3 vjet më parë në provincën kanadeze të New Brunswick, dhe i cili është pak i njohur edhe midis vetë kanadezëve, lejon që organet të merren nga një pacient, imagjinoni, edhe para vdekjes! Me fjalë të tjera, nuk keni pse të jeni të vdekur për t’ju hequr organet. (Kush mund të jetë një “dhurues” i këtij lloji? Sigurisht, më të prekshmit në shoqëri, të pastrehët, të varfrit dhe … ata që janë të dobët, të pafuqishëm dhe “të padukshëm”).
Nuk është e vërtetë që në Kanada, ligji për vetëvrasjen e asistuar (eutanazia) lejon që organet të merren nga një pacient para vdekjes, domethënë, të merren organet e tij ndërsa ai është ende gjallë.
Pretendimi se “organet merren para vdekjes” është një keqinterpretim i tekstit ligjor.
Çfarë lejon në të vërtetë Ligji i New Brunswick-ut
Ligji i Dhurimit të Organeve (Projektligji 52 / Ligji i Avery-t) në seksionin 17 flet për “miratimin paraprak” nga mjeku kryesor mjekësor, por, siç thuhet, miratimi mund të jepet para vdekjes, dhe heqja e organeve MUND të ndodhë vetëm PAS VDEKJES SË SHPALLUR ZYRTARISHT.
Me fjalë të tjera: logjistika përgatitet paraprakisht, por mbledhja aktuale e organeve mund të mos fillojë derisa personi të jetë ligjërisht i vdekur.
Kanadaja zbaton të ashtuquajturin “Rregulli i Dhuruesit të Vdekur”. Organet jetësore mund të merren vetëm nga një person që është tashmë i vdekur. Vdekja duhet të certifikohet nga të paktën dy mjekë të pavarur. Mjekët që përcaktojnë vdekjen nuk mund të marrin pjesë në transplant. Ekipi i Ndihmës Mjekësore në Vdekje (MAID) dhe ekipi i transplantimit duhet të jenë të ndarë. Kjo është politika zyrtare kombëtare mjekësore.
Një pacient mund të kërkojë vullnetarisht MAID. Nëse dëshiron dhe është i aftë nga ana mjekësore, ai mund të dhurojë organe pas vdekjes – kurrë më parë.
Konfuzion në interpretimin e ligjit
Neni 17 i Aktit flet për “pëlqimin para vdekjes”, jo për “heqjen e organeve para vdekjes”. Prandaj ndodh konfuzioni dhe keqinterpretimi i këtij ligji.
Pra, nuk është e vërtetë që organet hiqen nga njerëzit e gjallë në Kanada. Nuk ka ligj që lejon “heqjen e organeve ndërsa janë gjallë”. Organet mund të hiqen vetëm pas vdekjes së konfirmuar ligjërisht dhe me pëlqimin paraprak të pacientit, dhe kjo thuhet në nenin 17 të Aktit.
Një person që ka mbushur moshën 19 vjeç mund të japë pëlqimin ose të refuzojë dhurimin pas vdekjes për transplantim duke paraqitur informacion në Regjistr në lidhje me pëlqimin ose refuzimin në një mënyrë të përcaktuar nga Ministri.
Për shkak të të gjitha fakteve të mësipërme, vlerësojmë se njoftimi që po analizojmë është i pasaktë.