fbpx

Dy poezi nga fituesja e çmimit Nobel për Letërsi 2020

Akademia Mbretërore Suedeze e Shkencave ka shpallur sot poeten amerikane 77 vjeçe, Louise Gluck fituese të çmimit Nobel të letërsisë për vitin 2020. Gluck ka marrë çmimin Nobel me motivacionin “për zërin e saj të pagabueshëm poetik që me një bukuri të rreptë e bën ekzistencën individuale universale”, njofton Portalb.mk.

Lulëkuqja

Gjë e madhe

është të mos  kesh

mendje. Ndjenjat:

oh, i kam ato;

ata më qeverisin mua. Unë kam

një zot në parajsë

quhet dielli dhe çeli-lulëzoj

për të, duke ia treguar

zjarrin e zemrës, atë zjarr

si prania e tij.

Çfarë mund të jetë një lavdi e tillë

nëse jo një zemër? O vëllezërit dhe motrat e mia,

a ishit si unë një herë dhe ju, shumë kohë më parë,

para se të ishit njerëz? A i keni

lejuar vetës tuaj

për të çelur një herë, e kurrë më mos të çelni

përsëri? Sepse në të vërtetë

Po flas tani,

Në mënyrën se si flisnit ju. Po flas

sepse jam copëtuar.

Louise Elisabeth Glück e lindur më 22 prill 1943 është një poete dhe eseiste amerikane. Ajo ka fituar shumë çmime të mëdha letrare, duke përfshirë Medaljen Kombëtare të Shkencave Humane, Çmimin Pulitzer, Çmimin Kombëtar të Librit, Çmimin Kombëtar të Kritikëve të Librit dhe Çmimin Bollingen. Nga 2003 deri në 2004, ajo ishte Laureate Poete e Shteteve të Bashkuara. Në vitin 2020, ajo u dha Çmimin Nobel në Letërsi, “për zërin e saj poetik të pagabueshëm që me një bukuri të rreptë e bën ekzistencën individuale universale”.

Mbrëmje

Në mungesë të zgjatur, ju më lejoni

Të parashikoj përdorimin e tokës

disa kthime nga investimi.

Unë duhet të raportoj

dështim në punën time, kryesisht

në lidhje me bimët e domates.

Mendoj se nuk duhet të inkurajohem, të rris

domate.

Ose, duhet të përmbahen

shirat e mëdha, netët e ftohta që vijnë

kaq shpesh këtu, ndërsa në rajonet e tjera marrin

dymbëdhjetë javët e verës. E gjithë kjo

të takon ty: nga ana tjetër,

Unë mbolla farat, pashë lastarët e parë

si krahët që shqyejnë tokën, dhe kjo ishte zemra ime

thyer nga sëmundja, pika e zezë kaq shpejt

shumëzuar në rreshta. Dyshoj që

ti ke një zemër, në kuptimin tonë të

atij termi. Ju që nuk bëni diskriminim

midis të vdekurve dhe të gjallëve, të cilët janë, si pasojë,

e imunitetit ndaj paralajmërimit, mund të mos e dini

sa terror kemi, fleta e ndotur,

gjethet e kuqe të panjës që bien

edhe në gusht, në errësirën e hershme:

Unë jam përgjegjëse për këto hardhi.

Përktheu Dea Halimi

Tags

Lajme të ngjashme

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button
Close