fbpx

LIQENI

Ka sy të kaltër të lulëzuar dalëngadalë

Është si vasha të cilën e zë gjumi në blerim

Kur mbi të lëshohet mjegulla e bardhë

Sytë i zverdhen e i thahen si gruas së vejë

E mbi të bie dimensioni difuziv

Kundërmon një koloni algash

Pranë flakës së llambës së aladinit

Varur në një dru në pogradec

Një vesh i futur në boshllëkun përfund valës

Një bri i thyer

Përballë shkëlqen një terracë e gjerë

Ku pushojnë pulëbardhat

Dhe disa rreze të shqetësiara

Disa britma të kësobotshme

Disa sheshe pasqyrohen si rrënoja

Dhe flasin një gjuhë të lashtë

Lulet buzëqeshin në breg

Rritet gjuha e baticës

Që ta prekë edhe një dreg tjetër më të largët

Pastaj lëndohet dhe ia jep vajit

E shqetësuar nga dhembja

Që ruhet në një anije katragjyshore

Pas një shkëmbi të mbuluar me myshk

Nga lartësia e krenarisë

Shihet fundi

E në fund fshati magjik fosil

Një skelet i mbledhur kuspull aty pranë

Ndjehet rraskapitja e mundimi

që ia kanë bërë minjtë e bregut

Dhe brejtjet nga bishat e ujit

Nga fundi del e rritet kumbimi

Një shkumë që noton në syprinë

Lëviz si gjarpër në shtegun e spiraltë

I lidh të kaluarën dhe të tashmen

Me një gjurmë desareti

Dhe me një shkrim të lashtë të palexueshëm

Diçka me yje i shpon rrezet

O liqen i blertë liqen i blertë

Ligjërime e rrëfime të harresës

Midis meje jehonës që vjen nga lashtësia

Në qerpikun e një peshkatari

Të mbetur në fshatin nën ujë

Një lëmsh guaskash

Rreth tyre herë vallëzon peshku i artë

Herë del në sipërfaqe

Mbi një gjeth që vjen nga driloni mbi një gjeth

Një copë fjale e mermertë

Në dri në fund të drinit

Ngre krye bukuroshja e homerit

Dhe një këngë e gligorit

Duken dylbitë e Tahsinit

Përmbi  valë vallëzon

Një barkë e livadhisë

Pastaj liqeni bie në gjumë

2.

Gratë nga verandat i mbulojnë pllakat e gramofonit

Nuk duan këngë tjera

Përveç asaj të liqenit

Nuk duan as pamëni të zymtë

Po e duan gazmore e të bukur

Atëherë vjen mbrëmjadhe nis të hedhë yje në liqen

Të gjitha largësitë mbahen dorë për dore

Dhe shikojnë drinin si ndahet nga liqeni

duke u përshëndetur me këngë

dhe kalojnë tingujt nga përralla në përrallë

 

Poezi nga Asllan SELMANI
Zgjodhi Xhabir AHMETI

Lajme të ngjashme

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button