SHTIGJET E JETËS

Xhabir Ahmeti

Xhabir Ahmeti

  • Untë jemi! i tha Djaloshi i parë njerkës së tij.
  • Untë?
  • Po, jemi shumë untë! shtoi Djaloshi i dytë. – Prej dje s’kemi shti gja gojë.

Dy djemtë nëntëvjeçar, bineq, Agimi dhe Agani, e shikonin pikëllueshëm njerkën e tyre. Shpresa se ajo do t’u jepte diçka për të ngrënë ishte miku i vetëm që e kishin në këtë çast të vështirë, thuajse njëzet e katër orë pa ngrënë. Ishin ende të vegjël që ta gjenin mënyrën e cila do ta detyronte njerkën t’u jepte të hanë diçka.

  • Të lutem! tha Agimi. – Na jep nga një copë buke misri. E di se e ruan bukën në shportë.
  • Djem, nuk e keni fituar bukën! u përgjigj njerka me një buzëqeshje të thartë.

Djemtë heshtën. Një qetësi e çuditshme e pushtoi oborrin ku zhvillohej kjo bisedë. Kjo qetësi, pastaj, u shndërrua në zëra e tinguj të çuditshëm të cilët paraqiten në çastet kur njeriu gjendet në ngushticë të madhe. Agimit i bëhej se këto zëre dilnin nga drurët që kishin në kurtin e tyre, nga gurët e rrethojës. Ishin këto zëre kërcënuese, ishin, zëre që shfaqen kur pashpresa ta ngjet për fyti.

  • Po shkojmë me mledhë uflla n’livadh! i tha Agimi Aganit. – E bajmë nji sallatë.
  • Djem, e kam një propozim! shtoi njerka dhe qeshi, kësaj radhe me zë. Ajo kishte një të qeshur të neveritshëm, me ndërprerje të shkurtra, që çdo njeriu i bëhej si një turjelë e cila i shponte shpirtin. – Hajt shkoni ju në baçe t’kojshisë, t’Cenit, e vidhni pak domate, disa kastraveca e naj fije qepe. Pikërisht kështu u tha djemve: “vidhni”! – Kur të ktheheni , do të keni bukë.

Djemtë u pajtuan. Ata nuk mund t’i  kundërshtonin dy fuqitë e liga: urinë dhe njerkën, ndonëse Agimi i rrudhte krahët, gjë që jepte shenjë se nuk i pëlqente që po prekte në mall të huaj.

Një ditë vidhnin qepë te njëri fqinj, herën tjetër domate te tjetri, te i treti diçka tjetër. Kështu, nga dita në ditë, nga një javë në tjetrën, muaj për muaji e vit mas viti, ky ves  u shndërrua në njëfarë “profesioni”. Çdo natë të kaluar Agimi qante, kurse vajin e tij e dëgjonte vetëm nata dhe e hidhte në humnerën e errësirës për të mos e dëgjuar dikush tjetër.  Në vetmi të pashoqe djali  vazhdimisht ia përsëriste vetes se do të vinte një ditë kur ai do të bëhej një njeri i ndershëm. Nga ana tjetër Agani bënte plane tjera. Ai dëshironte të bëhet i pasur.  Planet ia besonte errësirës e cila është aleati më i mirë për punët e këtilla.

Tash djemtë kanë nga njëzet e pesë vjet. Agani ia ka dalë të bëhet patron i madh. Ka bërë një zinxhir vetëshërbimesh dhe jeton në një shtëpi luksoze në periferi të qytetit. Me roje e me shërbëtorë e shëbëtore. Ai udhëton  nga një qytet në tjetrin, nga një vend në tjetrin. Ashtu e kërkon puna kur ke biznese të mëdha.

Agimi  ka mbetur punëtor dhe jeton nga rroga të cilën e merr si punëtor i një ndërmarrjeje komunale. Me këtë punë dhe me shërbimet që u bën njerëzve  kur ka kohë të lirë për ndreqjen e defekteve të ujësjellësit  arnohet, duke mbajtur familjen: gruan dhe dy fëmijë të vegjël. Me të jeton edhe njerka. Agimi vuan nga ndjekja e të kaluarës dhe nga turpi për të kaluarën. Ai nuk e do pasurinë që e ka grumbulluar vëllai i tij duke ndjekur rrugët e errëta. Ai do që të jetojë me punë të ndershme dhe dhjetë-dymbëdhjetë vitet  e turpshme të jetës së tij fëmijërore dhe rinore t’i mbulojë me djersën e ballit,  të mbeten si kujtime të hidhura dhe mësim se si nuk duhet vepruar.

  • Si kam mundur të bëj punë të këtilla?! i drejtohet shpesh ai njerkës së vet, i përlotur, kurse ajo i përgjigjet:
  • Kurrgjë s’është ajo! Të gjithë njerëzit vjedhin! – thotë ajo dhe ia jep të qeshurës së saj të neveritshme.

Shkrimi është shkruar enkas për Portalb.mk. Të drejtat e publikimit i kanë vetëm ©Portalb.mk dhe autori, sipas marrëveshjes mes tyre.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Të nderuar komentues! Duke mos dashur të cenojmë opinionet tuaja, lutemi që ato të mos përmbajnë gjuhë të urrejtjes, fyerje dhe ofendime personale dhe të jenë në lidhje me shkrimin, apo temën për të cilën komentohet. Në të kundërtën, nuk do të publikohen. Ju falenderojmë që na ndiqni dhe ju ftojmë të vazhdoni të jeni pjesë e Portalb.mk

*

VERZIONI DESKTOP