DHEMBJA IME, PUNË IU BA QË LIHET PËR NESËR

Ç’ndjenjë e ambël andrrimi pa mbyllë sy.
Zgjim agsholit me kujtimin e saj të bukur.
Hana t’shembet n’dorë.
Dielli t’qeshet n’fytyrë.
Dashunia.
Ngjarje e qenies së secilit.
T’mund lumturia brenda lëkure.
Përqafimi i dhembshëm, i ambël, përherë madhështor.
Yjet ballin stolisin.
Jetën zgjatë edhe për një jetë.
Ah, kjo dashunia! E thellë.
E lartë. Aq pamatur.
Me shpirtin e fryrë nga mallëngjimi gjithëkah e lypa.
Gjatë kohë e prita.
Gjithnjë më afër i pillnin punët, sendet poashtu.
Dashunia si me dana m’shtrëngonte zemrën.
Por, dhembja ime punë që pret për nesër iu ba.
Se n’zemrën e tij s’kishte shtrat për mu.
Dashunia. Ka dy mundës e katër sy.
Njëri me sytë në gjeth, e tjetri në lot.
Njëri me zemrën para, tjetri nëpër gurë zhag e ngreh.
Njëri s’tundet, as matet për gjë.
Tjetri si n’prehën kujtimet n’shpirt i tjerrë..
Të dy janë të mundur përmbrenda.
Në heshtje.
Me njëri-tjetrin.
Pa u pa me sy.

 

Poezi nga Fakete Rexha

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Të nderuar komentues! Duke mos dashur të cenojmë opinionet tuaja, lutemi që ato të mos përmbajnë gjuhë të urrejtjes, fyerje dhe ofendime personale dhe të jenë në lidhje me shkrimin, apo temën për të cilën komentohet. Në të kundërtën, nuk do të publikohen. Ju falenderojmë që na ndiqni dhe ju ftojmë të vazhdoni të jeni pjesë e Portalb.mk

*

VERZIONI DESKTOP