ATO NETËT TONA

Erdhe. Si bandilli përrallës me dashuni e dritë mbështolle netët e mia. Shtrëngove vetminë e zezë, u mërzit e plasi, s’mbeti veç nji grimë. Trupin ma njome. Zbukurove siç zbukurohet nusja pas natës së parë të gjerdekut. Me lulet bojëgjaku të pranverës, e frutat e kuqe të majit.

Shpirt! Jemi vetëm, të lirë si era. Llastohemi si fëmijë të lumtur, të dëlirë. Zhagitemi si nata që zhagitet dhomës duke rrëshqitur, perdes e shtratit kur fashitet.

Eja, mbillmu nën lëkurë se malli m’ka marrë. Me dashtë…me m’dashtë….veç me m’dashtë ! Aq fort m’ka dhimbtë përqafimi që prita kaq gjatë, e kujtoja që s’më jepet kurrë. Mos fol asgja! As dua me t’folë! Të dashurohemi ambël.T’mos e shohim dritën tu zbardhë. Natën tu u thye, ditën tu u sos. As kohën që shënohet në kalendar. Shpirt, janë kah t’mbyllen sytë.

Edhe mue, si ty, nga lodhja e bukur e dashunisë. Më merr në gji, ma ngroh me dorë barkun, krahun me arthrose e shpinën. Të shoh si fluturon n’andrra tu ta ndie frymën e kangën.

Deri nesërmbrama kur ke me ikë, le t’na pushojnë të gjitha dhimbjet nga mungesa e afërsisë. Mandej prapë largas kemi me u dashtë. Unë n’këtë qoshe e ti n’atë qoshk t’dynjasë. Se rruga e gjatë që na ndan shpirtin m’ha përditë. S’po mund ta shkurtojmë me u ba bashkë të dy.

 

Nga Fakete Rexha

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Të nderuar komentues! Duke mos dashur të cenojmë opinionet tuaja, lutemi që ato të mos përmbajnë gjuhë të urrejtjes, fyerje dhe ofendime personale dhe të jenë në lidhje me shkrimin, apo temën për të cilën komentohet. Në të kundërtën, nuk do të publikohen. Ju falenderojmë që na ndiqni dhe ju ftojmë të vazhdoni të jeni pjesë e Portalb.mk

*

VERZIONI DESKTOP