U BËRA DERVISH, MALL DASHURIE

Sulejman Mehazi

Sulejman Mehazi

Isha i detyruar miq të dashur të largohesha nga lakmitë e kësaj jete perveze, botë që përveç gënjeshtrave e shpresave të zbukuruara e të kota agjë tjetër. Dhe ne e duam këtë jetë ashtu si njerëzit tjerë, si se duam, bile më shumë se kush tjetër, ne vrapo pas saj e ajo largohu prej nesh, sa më shumë që dashuroheshim për të jetuar, aq më shumë pikëlloheshim me jetën. Aq të palumtur sa që se kishim të qartë se si është e mundur që njerëzit e prishur, dinakë e hipokritë të jetonin më mirë se ne, habiteshim e s’mundeshim ta kuptonim se si bota njerëzore ishte e përshtatshme për të pasinqertit, dilinxhitë, mynafikët, spiunët, dallaverexhijtë e jo për të ndershmit e të moralshmit?!

Se kjo jetë më shumë i vlerësokërka të paudhëshit e të papunëshit e jo ata që shkojnë rrugës së duhur e të drejtë, rrugës së punës së vyeshme me mund e djersë. Shikoni udhëheqësit e institucioneve të ndryshme shtetërore e private, papunëshit udhëheqës urdhërojnë punëtorët për të punuar sa më shumë, a vet ani  se rrinë këmbë mbi këmbë nëpër zyrat e veta duke u freskuar me pije të ndryshme, me rroga të majme e me shtëpia të bukura. Te punëtorët rrjedh djersa, te udhëheqësit papunësh rrjedh paraja. Na tregoni të dashur miq, cilët janë më të kënaqur, më të lumtur e më të pasur, ata që punojnë hakikat, apo që s’punojnë fare?

Të dytët me siguri, të papunëshit: kryetarët e partive, ministrat, drejtorët, dallaverexhijtë, të korruptuarit, fajdexhijtë, gënjeshtarët, zuzarët, piçat etj.
Duke parë të gjitha këto hile jetësore, miq të dashur, duke parë se dynjaja e kësaj bote  është e padrejtë dhe hije e pandriçuar për shpirtin tim të përvëluar u bëra mistik, u bëra dervish, u bëra mall dashurie. Faleminderit miq, ju rrini e gëzoheni me jetën tuaj të dukshme materiale, ne do t’i kthehemi jetës sonë të padukshme mistike.

Ne kemi shporur jetën tuaj politike, arsimore, ekonomike e kulturore për shkak ashkut transedental dashuror,  në vend të kësaj dynjaje në zemrat tona kemi qëndisur trëndafilat e bardhë të pastërtisë metafizike shpirtërore. Për shkak ashkut dashuror shpirti na është kallur, qielli na është s’kuqur, e sytë na kanë mbetur pa çik drite, hija e kësaj bote materiale na është fshehur për shkak (xhemalit) bukurisë së fshehtë si hëna e plotë.

Ej  ashiku zemër bardhë
Ashku është sherbet për ne
Ky sherbet duhet ama
Për dynja e ahiret
………..

Mbushna shpirtrat o Mevla
T’pastër i ke tan esma
Njëherë pimë këtë sherbet
S’na mërzitë gja n’dynja
………….

Sherbet piva ashik jam
Ashkun unë me sidk e kam
Ashku për mua është iman
Mexhnun Ferhat unë jam
…………..

Dëgjo këtë Sezai
Çka na solli Fenai
Miku ftyrën na tregoi
Në pasqyrë të qenësisë.
…………..

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Të nderuar komentues! Duke mos dashur të cenojmë opinionet tuaja, lutemi që ato të mos përmbajnë gjuhë të urrejtjes, fyerje dhe ofendime personale dhe të jenë në lidhje me shkrimin, apo temën për të cilën komentohet. Në të kundërtën, nuk do të publikohen. Ju falenderojmë që na ndiqni dhe ju ftojmë të vazhdoni të jeni pjesë e Portalb.mk

*

VERZIONI DESKTOP