Sytë e tu si gurë nefriti

Vezullojnë si drita mbi syprinë uji.
Mëngjesit të bukur të ditës që lind.
Në sytë tu drita rrëzohet e qeshur e më pas këndon.
Në supe, drurit ku në vend gjethesh ka zogjë që pushojnë.
Si dy gurë të çmuar, si dy gurë nefriti, të dashur,
të zjarrtë e t’pa fe si e verteta.
Kanë ngjyrën e mëllagës së blertë,
si yllësia e muzgut në pranverë.
Kopshtit, gjetheve, lëndinave e pyjeve.
Këtu përkundet stina e pasigurtë.
Dëshira e madhe për arritje larg.
Atje, ku bota si sedefet n’gastare shkëlqen e t’verbon.
Atje, verë banë kur dimër është këtu.
Sytë e tu ushqehen me gënjeshtra, andrra e përrallat.
Pasqyre të kësobotshme – porta të tjetërbotshme.
Dy herë e huaj, dyqindë herë më t’madh e ke mundimin.
Oh, ime bijë!
Mjafton një rrahje çerpikësh e të vezullojnë
lotin varur n’qepallë, e afshin mbi hapat e stinës.
Lum fjalësh t’shpejta si reja që derdhen.
Drita thyhet e digjet me ngadalë si zjarri para se të shuhet.
Atje, ku ti ndodhesh, atje ka hije t’vendit me një turmë zogjësh,
që drita e diellit me një rreze i shpërndanë.
E, mua kjo gjë fort po m’dhemb.
Nanë jam e m’frikon.
Qëkur shkove vetmia gropë mu hapë gjoksit.
Me mua bie, me mua zgjohet shtratit.
Shok jete mu ba.
Për lëkurë mu ngjitë, si ushujzë m’ha shpirtin.

Sytë e sime bijë. Sa t’bukur janë. Sa t’thellë.
T’paanë si oqeani Atlantikut.
Edhe kur ajo qesh.
Edhe kur qanë.
Edhe kur këndon.

 

Nga Fakete Rexha

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Të nderuar komentues! Duke mos dashur të cenojmë opinionet tuaja, lutemi që ato të mos përmbajnë gjuhë të urrejtjes, fyerje dhe ofendime personale dhe të jenë në lidhje me shkrimin, apo temën për të cilën komentohet. Në të kundërtën, nuk do të publikohen. Ju falenderojmë që na ndiqni dhe ju ftojmë të vazhdoni të jeni pjesë e Portalb.mk

*

VERZIONI DESKTOP