A nuk është andrra jote të të vij padiktueshëm njëherë?

Para se me u err dita do t’nisem.
Nata kur t’bie do t’jem atje.
Erë e lehtë, bashkë me rrezet e purpurta nëpër grila,
bashkë me yjet që do t’ma zdritin rrugën.
Si hajneshë do të futem nëpër parvazin e derës.
T’shtrihem shtratit midis mureve me dritare.
Kah rruga do të duket sall yll e hanë dritarja.
Para se t’shtrihem copë-copë
kam me e thye fotografinë e viteve që s’jemi pa,
Do ta zhveshë këmishënatën prej veluri, e do t’bij.
Shtatore e bardhë si tambli, si mermeri,
si petalja e lëmuar e zambakut.
Me t’prit. Shkrumin e buzëve të ma heqësh.
Do t’çelet përpara si nota muzike, trupi im pus i zi, i thellë nga vetmia.
Ballefaqe du me fjet me ty.
Me ta ndëgju zanin e zvargët e timbrin
e shtjerrur ambël, kur t’më marrësh n’gji.
Zogë t’kënaqem me aromën e lëkurës sate.
Si e malit të ri me pishë.
Trup t’më mbillesh trupit,
si bima erëmirë e shërimit
që hap rrugën kah vijnë engjëjt e çelin çdo derë parajse.
N’pranverë do shndërrohem e ti në polenin që e bart
era dhe puthja.
Do ti mbyllim sytë, flakë do të digjemi si flaka të dy.
Një natë e një ditë deri nesërmbrama.
Tu u kërku në fjalët ma t’bukura t’dashunisë,
e ditës sime t’bardhë.
Derisa përsëri t’agoj. Pastaj, do t’kthehem.
Shëndoshë e mirë do t’kthehem këtu ku unë rri.
Në rrugë të gjatë të jetës.
Pusit tim të thellë, e ujit t’zi t’vetmisë.

Qerpikët do t’i djegi si në flakë qiriri duke shkruar
natën vonë. Ditën time të re.
Në ditarin intim.

 

Poezi nga Fakete Rexha 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Të nderuar komentues! Duke mos dashur të cenojmë opinionet tuaja, lutemi që ato të mos përmbajnë gjuhë të urrejtjes, fyerje dhe ofendime personale dhe të jenë në lidhje me shkrimin, apo temën për të cilën komentohet. Në të kundërtën, nuk do të publikohen. Ju falenderojmë që na ndiqni dhe ju ftojmë të vazhdoni të jeni pjesë e Portalb.mk

*

VERZIONI DESKTOP