FADIL SULEJMANI – PROMETE I ARSIMIT SHQIP

Fatmir Sulejmani

Fatmir Sulejmani

Historia njeh shumë njerëz që kanë bërë dhe bëjnë vepra të mëdha, po janë të rrallë ata që u vënë vulë kohërave me vepra të pavdekshme të rëndësisë së veçatë, si  ajo e Profesor Fadil Sulejmanit – Rektorit të parë të Universitetit të Tetovës, personalitetit që me aktin e themelimit të këtij tempulli kurorëzoi idealet shekullore dhe e bëri realitet ëndrrën e mijëra pishtarëve të arsimit që ikën syçelë nga kjo botë, pa pasur fatin t’u gëzohen fryteve të punës së tyre.

Profesor Fadil Sulejmani lindi më 5 dhjetor të vitit 1940 në Bozofcë, ku kreu filloren, për të vazhduar më pas shkollimin dhe studimet në Tetovë, Prizren, Prishtinë, Beograd, Itali e Gjermani, përherë i dalluar, përherë ndër studentët më të vyeshëm. I tillë qe edhe në studimet dhe specializimet e kryera në qendrat e rëndësishme univesitare vendore dhe evropiane.

Gjatë kohës kur punonte si profesor në Universitetin e Prishtinës tetovarët krenoheshin me Fadil Sulejmanin. Emri i tij përmendej gjithnjë në kontekste pozitive, sepse Profesori e meritonte këtë respekt.

Në vitin 1990, kur Kosova iu nënshtrua shtazërisë serbe dhe kur shqiptarët përballeshin me rrezikun e zhbërjes fizike, Fadil Sulejmani u kthye në Tetovën e tij, jo për të vajtuar fatkeqësitë e reja të kombit, po për t’ia mësuar atij (kombit) vlerën e lirisë.

Ardhja e tij u ndie siç ndihet erupcioni i një vullkani. Populli i frikësuar gjatë gjithë dekadës paraprake u ngjall dhe u trimërua. Kishte dhe arsye, sepse Fadil Sulejmani ishte i gjallë dhe trim, fjalëpakë dhe vepërmadh.

Më 1990 ai organizoi Konferencën shkencore me temë “Shqiptarët e Maqedonisë”, ku emra historianësh eminentë, shpërfaqën për herë të parë të vërtetën e nëpërkëmbur të një etnie të lashtë dhe autoktone, të vërtetën e shqiptarëve të këtyre anëve. Një vit më vonë, bashkë më intelektualë e veprimtarë të shquar, themeloi Bashkësinë Kulturore Shqiptare, në gjirin e së cilës lindën dhe u realizuan një sërë iniciativash, ndër të cilat bënte pjesë dhe akcioni i pajtimit të gjaqeve dhe nisma për themelimin e UT e vitit 1994.

Në udhën e tij për ta bërë Universitetin, Fadil Sulejmani nuk i besoi askujt përveç popullit. Pa këtë vendosmëri monumentale, sigurisht që projekti madhor për një Universitet shqiptar do të rezultonte i dështuar. Në këtë udhë ai iu shmang të gjitha ideologjive, që shpesh prihen nga filozofi kompromisesh. Për shkak të kësaj vendosmërie përjetoi dhe shumë pelime, dhembje, vuajtje…, por, fatmirësisht, iku i qetë nga kjo botë, duke lënë pas vetes monumentin garantues të një të ardhmeje.

Për mua, Fadil Sulejmani qe Prometeu që ia dha popullit zjarrin e shpirtit dhe dritën e mendjes – jo një zjarr dosido po një zjarr amanet të përjetshëm në shërbim të etnisë së nëpërkëmbur ndër shtjellat e pamëshirshme historike, një zjarr të vënë në shërbim të arsimit dhe edukimit, shkencës dhe kultrurës, në shërbim të ruajtjes së substancës etnike që, për paradoks, vazhdon të grimcohet nga minjtë e tebdilosur në shqiptarë – nga mashat e rreshtuara qorras n’taboret e dreqit.

Sot kur festojmë 23 vjetorin e ligjëratave të para të mbajtura në Universitetin e Tetovës, nën kërcenimin e armëve të një pushteti thelbësisht antishqiptar e kuptojmë mirëfilli betejën prometeane të Profesor Fadil Sulejmanit, të fituar me laps dhe me fletore.

Jo rastësisht Universiteti i Tetovës, kjo vatër e parë e arsimit shqip në këto troje është lidhur përjetësisht me emrin e Tij.

Shkrimi është shkruar enkas për Portalb.mk. Të drejtat e publikimit i kanë vetëm ©Portalb.mk dhe autori, sipas marrëveshjes mes tyre.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Të nderuar komentues! Duke mos dashur të cenojmë opinionet tuaja, lutemi që ato të mos përmbajnë gjuhë të urrejtjes, fyerje dhe ofendime personale dhe të jenë në lidhje me shkrimin, apo temën për të cilën komentohet. Në të kundërtën, nuk do të publikohen. Ju falenderojmë që na ndiqni dhe ju ftojmë të vazhdoni të jeni pjesë e Portalb.mk

*

VERZIONI DESKTOP