2017-ta, NJË VIT QË S’HARROHET

Xhabir Ahmeti

Xhabir Ahmeti

Vitin e ri e prita me familje e kushërinj jashtë Shkupit. Vonë, shumë vonë u kthyem. Kur po i afroheshim qytetit na priti ai lëmshi i madh i ndotjes së ajrit, i zi, që e ka e ka futur në përqafimin e tij të hekurt krejt hapësirën e gjerë të kryeqytetit, ndërsa dritat e rrugëve që në hyrje ishin të turbullta, mezi të dukshme. Stolitë për festat e fundvitit të vendosura nëpër sheshe e rrugë dukeshin të mjera. Ndjehej era e rëndë e grimcave të mallkuara. Edhe “kontributi” i madh i hajlazave që kishin përdorur gjithfarë lëndësh plasëse nuk ka qenë për nënçmim këtë natë të ndërrimit të motmoteve.

Frymëmarrja në qytet, brenda, u bë më e vështirë. Djegin mushkëritë. Ngutemi të arrijmë në shtëpi, thuajse këtu do ta kemi më mirë…

Hyjmë në shtëpi me shalla mbështjellë rreth gojës e hundëve, ngase nuk e dimë se çfarë maskash duhen për këso rastesh. Nuk e dimë as ku t’i gjejmë dhe sa kushtojnë.

Menjëherë e kontrollojmë gjendjen e ndotjes në telefonat celularë. Ndotja është tmerrësisht përtej kufijve të lejuar! O zot, them, a ka këtu ministër për mbrojtjen e ambientit, a ka kryetarë komunash dhe ku janë masat që duhet t’i ndërmarrë pushteti për të na mbrojtur nga kjo situatë e rëndë?!

Tash, them, nuk bëjnë punë më vendet për matjen e ndotjes, kur ajo i e kapërcen shtatë herë, dhjetë herë e disa grimca edhe pesëdhjetë herë sasinë e lejuar.

Ne duhet ta pranojmë se jetojmë në një qytet i cili është shndërruar në dhomë gazi.

Gjendja mbeti e njëjtë në këtë vit. Vazhdon avazi i vjetër.

Ditën e parë të vitit, thashë, do të shkoj nesër të ankohem në Ministrinë për mbrojtjen e ambientit ose në inspektoratin përkatës. Disa miq më thonë – te ministrat s’arrin qytetari i thjeshtë. As inspektorati nuk bën punë.

* * *

Çfarë bën vallë Ministria për mbrojtjen e ambientit dhe për planifikim hapësinor? Nuk dihet, por e dinë të gjithë se nëpër disa lagje të Shkupit me të madhe hidhen mbeturinat nga dritaret e ndërtesave, oborret e shumë institucioneve publike janë të stërmbushura me mbeturia të llojeve të ndryshme, nuk dihet a ka mbetur ndonjë peshk dhe ndonjë shtazë tjetër e ujit në Vardar e Treskë, ndërsa sipërfaqja e Treskës është përplot shishe plastmase, nëpër degët e parqeve kanë mbetur qese najloni, njerëzit i sheh si i hedhin cigaret e ndezura nga vetura në rrugë e në autostrada. I hedhin në autostradë edhe shishet e plastmasës, lëvoret e bananeve, qese e gjera të tjera. Nëpër vende të mbyllura publike shpesh pihet duhan, anise me ligj është e ndaluar. Natën e vitit të ndërrimit të motmoteve, edhe pse ka pasur ndalim nuk pushuan gjithë natën shpërthimet e petardave dhe të mjeteve të tjera të ngjashme. Them se i kaluan kufijtë e durimit dhe aq më keq është se atë natë ajri në qytet ka qenë skajshëmrisht i ndotur.

As Inspeksioni nuk merr masa. As ministria.

* * *

Vitin e kaluar, më thonë miq e shokë, harroje. Kemi pasur një vit të vështirë. Mos u përsërittë!

Pikërisht për këtë arsye, për shkak të vështirësive, mendoj unë, nuk duhet ta harrojmë. Duhet ta mbajmë në mend për të keq: rrëmuja dhe agresiviteti i paparë në Kuvend, me ç’rast u lënduan disa funksionarë të LSDM-së dhe pati atentat klasik kundër kryetarit të Aleancës për shqiptarët, i cili mezi i shpëtoi më të keqes, kemi qenë dëshmitarë të lojërave të papastra politike lidhur me gjyqësinë të cilën e kontrollonin forca politike të së kaluarës dhe nuk lejonin reforma, nuk lejonin as ndërrimin e prokurorit dhe zgjedhjen e prokurorit të ri, zgjedhjet i kemi përcjellë me ankth, veçanërisht njerëzit kanë qenë të e dëshpëruar nga partia politike shqiptare në pushtet, nga gafet e presidentit të shtetit, i cili e vazhdonte avazin e vjetër duke shprehur dyshime të pabaza për ndryshimet që duheshin bërë, nga ekonomia që binte çdo ditë në një krizë, nga fakti se rinia largohej nga vendi duke i boshatisur fshatrat, nga ndotja e vazhdueshme e ajrit në Tetovë, Shkup e vise të tjera.
* * *
Pas formimit të shumicës së re parlamentare, kishte shpresa të mëdha për ndryshime rrënjësore. Por, ndodhi që pushteti i ri ndërhyri në zgjedhjet vendore, duke i siguruar fitore partisë shqiptare BDI, kundër së cilës ka folur gjatë kohë. Kështu zgjedhjet në disa komuna shqiptare sërish i fitoi BDI-ja. Në fund e shijuam edhe hidhëtinë e largimit joparimor të Aleancës për shqiptarët nga qeveria. Ishte ky një largim i bërë me marrëveshje midis dy partive më të mëdha në pushtet, pas prerjes në besë të një pjesëtari të koalicionit të Aleancës, i cili pa ndonjë arsye iu bashkëngjit BDI-së dhe pas kalkulimeve ndërpartiake të dy partive më të mëdha.

Tash shpresat janë para një pikëpyetjeje.

Shkrimi është shkruar enkas për Portalb.mk. Të drejtat e publikimit i kanë vetëm ©Portalb.mk dhe autori, sipas marrëveshjes mes tyre.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Të nderuar komentues! Duke mos dashur të cenojmë opinionet tuaja, lutemi që ato të mos përmbajnë gjuhë të urrejtjes, fyerje dhe ofendime personale dhe të jenë në lidhje me shkrimin, apo temën për të cilën komentohet. Në të kundërtën, nuk do të publikohen. Ju falenderojmë që na ndiqni dhe ju ftojmë të vazhdoni të jeni pjesë e Portalb.mk

*

VERZIONI DESKTOP