Buzëqeshja jote ëngjellore

Foto: Maja Topcagic

Foto: Maja Topcagic

Duart më dridhen, trupi këputur në mish të belit
Shoh drejt e në sytë e tu, pasi menduar kisha a mundesha
Me të pa ty si ujët e ujëvarës që bie mbi shkëmb të thatë
Të përjetoj edhe njëherë, në moshë të dytë të rinisë, andralla djaloshore.
 
Ti rrinje e flokët dendur, ngjyra-ngjyra pispillosur,
Yjtë binin, zogjtë putheshin, retë përskuqeshin mbrapa teje,
Dielli ra pas kësaj, vdekja u ngjall e nxorri flatra bukurie
Djalli u fsheh e hera e parë që kishte turp, prej fytyrës tënde ëngjëllore.
 
Ranë maskat, u shembën ndërtesat bukuroshe, që brenda vetes janë një hiç
U trullosën njerëzit e qytetit të madh, kur panë se shkretëtirë kish
Aty ku lartësohej tulla, llaç, gur, pa zemër, pa ndjesi
E në atë vend natyror që e ktheve tanimë, dehshëm nisën të hedhin valle.
 
U çmend njerëzia, vdiq Kushtetuta, shtetet vanë në galaktikë
Brohoritën si të marrë krejt çka kishin një post, krevatë, karrigë
Në fushë të madhe u pa aromë e trëndafiltë, kopështi botanik
Ti bëre mos të ketë kuptim, mënxyrat, funerale, kafka, kocka, varre.
Poezi nga Dionis Xhafa

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

Të nderuar komentues! Duke mos dashur të cenojmë opinionet tuaja, lutemi që ato të mos përmbajnë gjuhë të urrejtjes, fyerje dhe ofendime personale dhe të jenë në lidhje me shkrimin, apo temën për të cilën komentohet. Në të kundërtën, nuk do të publikohen. Ju falenderojmë që na ndiqni dhe ju ftojmë të vazhdoni të jeni pjesë e Portalb.mk

VERZIONI DESKTOP