Boritë e përditshmërisë politike

Salajdin Salihu

Salajdin Salihu

Në skenën e trishtë të përditshmërisë politike janë shfaqur “artistët”. Janë bërë pjesë e turmës, e cila nuk është çerdhja e artistit. Ka diçka të dyshimtë te artisti që fshehet në turmë.

Janë shfaqur poetë, që e torturojnë gjuhën. Recitojnë “poezi” pa asnjë vlerë artistike. Një situatë kjo që i shkon poezia e perifrazuar e Agim Vincës, kundër poetit me megafon në dorë, që nuk është më poet, por orator; që nuk flet me rima e metafora, por me pankarta e parulla.

Janë shfaqur edhe aktorë. Aktrojnë sipas regjisë së politikanëve. Flasin me patetikë dhe ngjajnë me personazhet më tragjikomikë të dramaturgjisë botërore.

Janë shfaqur këngëtarë. Tekstet e “këngëve” ua kanë shkruar politikanët. Kiçi politik e ushqen kiçin kulturor.

Janë shfaqur akademikë, që thonë se do ta shpalojnë “Naçertanien” e tyre. Janë raca më albanofobe në këtë shtet. Janë kundër gjuhës shqipe.

Edhe më keq: janë shfaqur klerikë. Ngjajnë si bekuesit e kriminelëve të luftërave në Bosnjë, Kroaci e Kosovë. Flasin kundër gjuhës shqipe. I mbrojnë mëkatarët. Thonë se zyrtarizimi i shqipes ua rrezikon fenë! Gjuhën shqipe e flasin edhe shqiptarët ortodoksë. E ka folur gjuhëpasuruesi Fan Noli. Djalli fshehet më mirë nën petkun atyre që hiqen si të devotshëm.

Të gjithë dirigjohen nga regjimi. Sillen sikur të drejtat e shqiptarëve i kanë trashëguar nga të parët e tyre.

Shumëçka kohëve të fundit ngjan me atë që ndodhi dikur në hapësirat e Jugosllavisë së dikurshme.

Turma, si përherë, është e frikshme. Po çka lypin aty ata që i thonë vetes “artistë”? Bëjnë atë që ua kërkojnë “mecenat”.

Nesër lehjet nuk do t’u bëjnë nder. Duket se boritë e regjimit, që i thonë vetes artistë, i kanë shkëputur lidhjet me ndershmërinë. Kanë vetëm një mision: t’i shërbejnë regjimit, sikurse i kanë shërbyer përherë.

Ne që i kemi parë skenat e ngjashme dikur dhe që vuajmë nga frika retrospektive, kemi të drejtë të shqetësohemi. E kemi marrë leksionin e historisë. E dimë se çfarë dëmesh morale shkaktojnë boritë e regjimit.

Këtë lojë me zjarrin, fatmirësisht, e kundërshtojnë shumë artistë e intelektualë maqedonas. Me këta mund të mos pajtohemi për shumëçka, por mund të krijohen linja komunikimi, mirëkuptimi e mirëbesimi. Këta e duan Maqedoninë më shumë se sa ata “që e mbrojnë” prej shqiptarëve.

Ka diçka të dyshimtë tek artisti, kleriku a akademiku që fshehet në turmë…

Shkrimi është shkruar enkas për Portalb.mk. Të drejtat e publikimit i kanë vetëm ©Portalb.mk dhe autori, sipas marrëveshjes mes tyre

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

Të nderuar komentues! Duke mos dashur të cenojmë opinionet tuaja, lutemi që ato të mos përmbajnë gjuhë të urrejtjes, fyerje dhe ofendime personale dhe të jenë në lidhje me shkrimin, apo temën për të cilën komentohet. Në të kundërtën, nuk do të publikohen. Ju falenderojmë që na ndiqni dhe ju ftojmë të vazhdoni të jeni pjesë e Portalb.mk

VERZIONI DESKTOP