NIMFA

nimfa i afrohet derës së hapur
të tempullit
pranë njëmijë burimeve
dhe e përlotur
shkruan në gjethin e madh
të labotit

rrënjët e lisave
kanë nisur të kalben
gurët e leranës
i ka mbuluar myshku e lëmashku
dhe janë zhveshur nga dheu i butë
e nga lulet
iris illyrica

monopatin e kanë mbuluar ferrat
duken plot shega të çara
të derdhura nëpër mështeknajë
dhe shpërndahet një shushurimë nëntoke
e ethshme

flenë fshatrat e malësisë
rrezinave
fle pasdita

s’i shpërgjum
as kori i bilbilave të frikësuar
as zërat e arushave të vogla që kërkojnë ndihmë
as zukama e luzmës së bletës
as dhelpra e frikësuar që ikën
nga të rënat e sëpatës pranë strofullit të saj
as vaji i dhembshëm i euridikës
nga errësira e hadit
as poemat e mitrush kutelit
që i reciton hija e poetit
të vdekur

nimfa çohet
ia thotë qetas
vajit të avdisë
e ndjehet si mbretëreshë
e shfronësuar
e mështekna rrëzohet vetvetiu

Poezi nga Lindita Ahmeti nga libri i saj më i ri “Mështeknaja e babait”

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

Të nderuar komentues! Duke mos dashur të cenojmë opinionet tuaja, lutemi që ato të mos përmbajnë gjuhë të urrejtjes, fyerje dhe ofendime personale dhe të jenë në lidhje me shkrimin, apo temën për të cilën komentohet. Në të kundërtën, nuk do të publikohen. Ju falenderojmë që na ndiqni dhe ju ftojmë të vazhdoni të jeni pjesë e Portalb.mk

VERZIONI DESKTOP